S rasar mot ting

2008-12-11T13:07:00.000+01:00

Vi har flytta

Hit

2008-11-06T23:16:00.001+01:00

"Stengt for oppussing"

...står det av og til på kebabsjapper, fordi det er tap av andlet å innrømme at ein har gått konk og har lagt ned heilje geskjeften.

(til dei treige: bloggen er nedlagt. For alltid.)

2008-10-06T15:11:00.003+02:00

S jublar for OL-nei

No ser det ut til at det ikkje blir nokon OL-søknad frå Tromsø. Fine by me.

-"Jammen, S! Sport! Fredsam kappestrid som eit alternativ til krig! Å!"

Hei, du ukjente innvendar - eg skjønte denne innvendinga di kom til å kome, og eg er ikkje imponert. OL er ikkje noko å trakte etter, spesielt ikkje vinter-OL. Det er dyrt, globalt upopulært, keisamt (i alle fall 95% av øvingane er uinteressante) og passè. Utover det, kjære innvendar, er det vanskeleg for meg å meine noko om OL i det heile teke.

-"Jammen, S! Tradisjon! Tidlegare triumfar! Bjørn Dæhlie! Knut 'Kupper'n' Johannesen!"

Å, du innvendar, du innvendar. Innvendingane dine dett på steingrunn. Det er ingen romantikk i vintersporten lenger. Dette er eit vitskapleg etablert faktum. Personleg er eg dessutan lite interessert i idrettar der inntak av rusmiddel blir sett på som eit problem. Ergo er eg avvisande til alle idrettar bortsett frå dart-pil-kasting og fotball. Og det er berre i prinsippet. I praksis gidd eg ikkje sjå på dei to heller. Skjønt, eg har praktisert fylle-dart. Det er herved anbefalt.

-"Jammen, S! Du sparkar inn opne dører igjen!"
...
Faen!

2008-09-16T09:00:00.003+02:00

S slår ned på mobbing

Slemme-Knut har vore dum mot Ole Christian. Han har blant anna gitt han buksevatn, stole eit viskelær (som var Ole Christian sitt favorittviskelær), kalt han mammagutt, pyse og nokon seier at Knut til og med skal ha sagt at "hat mot homofile er et stort problem, alle har et ansvar for å ikke bygge opp under det. Kirka som er så tydelig og synlig har et særlig ansvar".

Stakkars Ole Christian! Det må bli slutt på denne mobbinga av biskopar og andre med litt mindre handbagasje.

2008-08-08T20:09:00.002+02:00

S annonserer

at denne bloggen har gått til hundane. Hundane meldast å vere middels nøgde. "Den var bedre før," seier ein hund, "men vi er glade for å kunne ta i mot S rasar."

Kattane var som vanleg ikkje å få tak i.

2008-07-23T10:06:00.002+02:00

S spår

at det etter kvart vil bli klart at Obama er eit like stort rævhol som, nei ikkje som Bush, men i alle fall som Clinton. Han er alt i ferd med å etablere seg som ein "venn av Israel".
Fuck this shit.

2008-06-20T09:58:00.001+02:00

S blei brått klar over

at Skee-Lo og Cee-Lo er to forskjellige personar!

2008-06-09T14:59:00.002+02:00

S frydar seg

Vidare kommentar bør vere overflødig.

2008-06-04T13:18:00.002+02:00

S rasar mot oppskrytte gamlisar

Følgande musikarar har gjort mykje skade, på to måtar:
1) Dei har veldig sjølvgode fans, som er sikre på sin eigen gode og vaksne smak. Dette er ganske irriterande.
2) Dei dukkar stadig opp i intervju med ulike artistar som har dei som forbilder. Desse artistane lagar utan unntak mykje dårlegar/keisamare musikk enn desse "musikarars musikarar" (sei dèt ti gonger fort, du!), som dei stadig må name-droppe.

Dette tyder ikkje nødvendigvis at desse gamlisane lagar/lagde dårleg musikk, men eg likar den ikkje, av ei rekkje med grunnar som eg no skal liste opp:

Bob Dylan. Gi han gjerne Nobelprisen i litteratur. Men aldri i livet om eg går med på at hans lange, brekande, midtempo-, blues/køntrimakkverk er verdt noko som helst, musikalsk sett. Dørgande gørr, ja så keisamt at eg får lyst å stikke strikkepinnar inn i øyrene og rote rundt.

Frank Zappa. Dette er flinkisrunking. Ok, han har vittige og smarte (og grove) tekstar, men kva hjelper det når musikken er ein håplaus, fråstøytande graut av fusion-jazz-kunstmusikk av og for musikkhøgskuleapekattar? Zappa-fansen er dessutan mest smug av alle, spesielt når dei inneforstått refererer til "yellow snow" og andre ikkje spesielt morosame fraser.

Nick Drake. Gjeeeeeeeeesp. Tusen takk skal du faen meg ha for Thomas fuckings Dybdahl.

Gram Parsons. Gjeeeeeeeeesp. Tusen takk skal du faen meg ha for Sgt. Petter, William Hut og The Eagles. Denne karen er moglegvis den mest oppskrytte på denne lista, i lag med herr Drake.

Tom Waits. I denne samanhengen må eg også nemne at eg hatar Kurt Weil. Eg vil faen meg heller høyre på Tom Jones enn Tom Waits, om eg måtte velge mellom to onder, t.d. i eit fengsel med originale torturmetoder for besserwissarar som meg sjølv.

Sånn, det var alle for denne gang. Kom gjerne med tærne så eg kan trakke meir på dei.

2008-05-15T13:41:00.001+02:00

S rasar mot systemet

2008-05-08T12:41:00.002+02:00

Close, but no cigar

Av 39 seriøse søkjarar til stipendiat ved UiB blei eg nummer 18. I og med at det var seksten ledige stillingar blei eg altså andre vara. Det er lite sannsynleg at to kandidatar trekker seg, så eg må vel berre innsjå at det gjekk skeis. No er det om å gjere å halde seg fokusert og... blæh.

Eg trur eg treng litt tid før eg klarer tenkje positivt.

2008-04-30T13:54:00.003+02:00

S seier "good riddance"

til Carl I. Hagen, som no skal bli pangsjonist, diverre alt for seint, i.o.m. at hans padawan, Darth Siv, blei ferdig opptrent før han la inn årane.

Heldest må eg beklage at eg postar så sjeldsynt. Eg har bedre ting å gjere, viser det seg stadig.

2008-03-31T10:24:00.002+02:00

S ser på saka Arfan Qadeer Bhatti versus PST

AQB er tiltalt for terrorisme, av di han skal ha skote med maskinpistol el. l. på den Amerikanske ambassaden, samt på ein synagoge. I tillegg har han pressa ein T5PC-"topp" for pengar og skote mot huset hans. Altså, ingen tvil om at AQB er ein kriminell fjompenisse, men terrorist? Eg trudde ein måtte vere fundamentalistisk islamist for å vere terrorist, eg? Denne karen her liknar meir på Christopher Moltisanti enn Mulla Krekar, tykkjer eg. Nokon ein kvar kunne vel tenkje seg å pepre den Amerikanske ambassaden ørlite grann* - skyting på synagoger er vel kanskje litt mindre heldig. Han burde tagga ei opp-ned Davidsstjerne på veggen og vore nøgd med det.

Det eg prøver å seie er: denne fyren er eit heilt alminneleg rævhol, men neppe nokon terrorist. Likevel: det er ikkje meg i mot at påtalemakta sjølv holar omgrepet heilt ut; snart tyder terror ingenting lenger og då må dei finne på eit nytt ord. Eg foreslår "skremming".

*I alle fall med ein gummihønekatapult, slik som den som fulgte med forrige "m". Den var gjev. Faktisk var den det beste med heile bladet. Eg skal slutte å kjøpe stripeseriar i bladform, trur eg.

2008-03-24T01:29:00.001+01:00

Tips:

http://www.youtube.com/watch?v=TVxfH5vMM-o

http://www.youtube.com/watch?v=U0unB04j_lw

2008-03-19T12:31:00.001+01:00

These are my principles. If you don't like them... well, I have others

No har eg blitt med på Facebook. Men det var i alle fall ikkje for å vere trendy. Sondern for å ikkje gå glipp av informasjon. Alle går jo ut i frå at alle andre er med, så det er ingen grunn til å gi beskjed om noko via andre kanalar, ser det ut til.

2008-03-09T11:54:00.004+01:00

S rasar mot saksøkjande USA-tryner

I Junaiten har det vore fleire saker - de finn ei ny ei om de leitar litt i nettavisene - om at folk gir ut presumptivt sjølvbiografiske bøker som viser seg å vere dikt & forbannet løgn. Eit tilfelle var JT Leroy som viste seg slett ikkje å vere ein kjønnsoperert eks-prostituert eks-narkoman, men ei vanleg dame. Det nyaste er ei priveligert middeklassedame som lest som ho hadde bakgrunn frå the hood. JT blei saksøkt, medan ho siste si bok blei trekt av forlaget, antagleg for å unngå liknande jus-trøbbel.
Men, ærleg tala, kven er det som blir det minste overraska over at ei bok har fiktivt innhald? Eg hugsar ikkje kven det var som sa at det viktigaste med ei bok er ikkje at den er sann, men at den kunne ha vore det, men det er eit godt poeng (skjønt eg likar bøker som ikkje er det minste "realistiske" også). Dei som trur at biografiar og sjølvbiografiar er noko meir sanne enn vanlege romanar er djupt misleidde. Og eg meiner ikkje dette ut i frå eit snedig litteraturvitskapleg perspektiv, men i form av fakta faen. Kva blir det neste? Skal vi saksøke Allers av di "Historier fra virkeligheten" neppe er særleg "virkelige"?

Det var faktisk ein god idè, når eg tenkjer meg om.

Det som er artig med dette er at folk tar det så ille opp - desse sakene blir handsama som svindel og bedrageri. Er dei der borte veldig nærtagande, eller ser dei berre sitt snitt til å tene pengar?
Eg veit nesten ikkje kva som er verst. Men, men. Nok einsidig og stereotyp USA-kritikk for i dag. Bush er homo

Eg heiar på Barack, berre so det er sagt. Det har blitt sagt at Obama og Clinton kan forme eit "ustoppelig" team som president og visepresident, men eg trur ingen av dei likar tanken på å vere nummer to. Obama har alt sagt at han ikkje vil, og berre det at Clinton har foreslått det viser vel ganske tydleg at ho ikkje kan tenkje seg anna enn sjefsstolen. I alle høve ser alle dei tre kandidatane (dvs. inkludert McCain) ut til å vere bedre enn Bush, men det er ikkje umogleg at McCain stryk med i løpet av eit år eller to.

Eg lurer litt på Russland, forresten. Kan ein mann som likar Black Sabbath vere eit dårleg menneske? Medvedev har nemleg Britisk 70-tals-heavy som favorittmusikk.
Svaret er ja, definitivt. Men det er likevel rimleg progressivt at Ruskiane har ein sjef med bedre sans for musikk enn samtlege Amerikanske presidentar etter den Andre verdskrigen (for ordens skuld må eg slå fast at eg hadde vore mykje meir imponert om han likte Bronski Beat).

No må eg gå og kjemme håret. Orsak.

2008-03-05T10:59:00.003+01:00

Newsletter week 10

We in Tenkjesmia Hjarn have now adopted a more internationaler profile and we have working on this project for the last past weeks. In connect with new profile we desire to make more of a impact on the thinktank market. Our first step in so way is to announce our new brand name:

Idea1

We are simultaneously working on many interesting projects and concepts for the government and the kingly family and regular people like you and me. Look forward to a Great New Yer with
idea1 in 2007!!!
Sincerely
the Foreman

2008-03-03T23:18:00.002+01:00

S held fram med å rase mot heilt opplagte ting

Denne gongen: debattar i kommentarfelt i nettaviser. Desse fungerar ikkje av to grunnar. Den eine grunnen er at folk er idiotar. Den andre at folk ikkje er interesserte i å diskutere noko. I dèt dei har sagt det dei meiner klikkar dei seg vidare til neste sak som dei skal lese like overflatisk og kommentere like lite gjennomtenkt. Om ein les ei slik rekkje med kommentarar vil ein sjå at dei går i ein slags loop, der dei same påstandane og svara blir gjentekne av stadig nye folk, som tydlegvis ikkje har lest noko av det som alt er sagt i diskusjonen.
Dette er i grunnen veldig frustrerande lesnad, og eg unngår helst denslags, men nettavisene har byrja sitere frå desse debattane på framsidene sine, slik at ein blir nysgjerrig og klikkar seg inn. Skal eg aldri lære?

Heldest såg eg Baz Luhrman sin Romeo + Juliet i dag. Dette er faktisk første gongen eg ser heile filmen, og den var sabla bra, tykkjer eg. Førre Shakespeare-filmatisering eg såg var Kenneth Branagh sin Henry V, og den saug septik. Eg har sjeldan sett nokon overspele så hysterisk som KB. Han klarer ikkje ein gong springe bortover ei slagmark på ein truverdig måte. Nei, takke meg til Leonardoen, som eg tippar dei seier i Bergen.

2008-02-26T11:53:00.002+01:00

S rasar mot det ukjende

Om nokre dagar - eg veit ikkje nøyaktig kva tid - skal eg motta eit brev, eller ein e-post - dette er usikkert - som vil fortelje meg om eg er klart støtteverdig, støtteverdig eller ikkje støtteverdig. Nøff seid.

2008-02-21T22:00:00.005+01:00

Ikkje i same rom samstundes, seier du?

Kjend frå 'Allo 'Allo

Kjend frå Dead Kennedys

2008-02-21T18:27:00.002+01:00

S rasar mot nasjonalisme

- eller ikkje så mykje rasar mot som undrar seg over, for kva er greia med "nasjonalkjensle" og "patriotisme"? Kvifor demonstrerar folk i gatene mot at Kosovo har blitt ein sjølvstendig nasjon?
Dette er heilt framande konsept for meg, så eg prøvar meg med eit tankeeksperiment i von om innsikt.
Kva om samane, som er eit eige folk - i ein definisjon ein "nasjon" - ville lausrive seg frå Noreg? Kva so? Sjå kor det bryr meg! Ok, men det bur jo faktisk Nordmenn der, ariske, i gjennomsnitt litt høgare folk med litt mindre fargerike klede. Kva med dei når Sameland blir eige land? Dei er jo same folket som meg, S, er dei ikkje? Vel, mange vil vel påstå det, men eg trur verkleg ikkje eg ville brydd meg mykje om dei måtte bu i Sameland i staden for Finnmark. Det er jo berre namn.
Ok, men kva so om dei i gjennomsnitt litt høgare folka med litt mindre fargerike klede blei ein minoritet og fekk masse tyn av samane? Kva ville eg tenkt om det?
Eg trur eg ville tenkt at det var veldig synd, og stygt gjort, og det ville vore leit om dei måtte flytte frå heimane sine på grunn av trakassering og at samar er nokon ondskapsfulle jævlar, men det er sikkert ikkje alle som er sånn, berre ekstreme sjamanistar eller noko, og jaja og lurer på kva som er på TV no.
Eg ville ikkje tenkt at det var ein feil å gi dei eit eige land, og no må eg ut og demonstrere og Finnmark er eit område som høver best for folk som ikkje er glade i rein og klede som har mange sterke fargar, men for Nordmenn og Sameland høyrer med rett til Noreg og huttemetu eg er so sint! Nei, det ville eg ikkje, og eg skjøner verkleg ikkje korleis nokon kan tenkje slik (spesielt det med "huttemegtu").
Ok, kva so om samane byrja drepe dei litt høgare osb, folka? Etnisk rensking, rett og slett?
Jau - då kunne vi bomba dei attende til steinalderen (ikkje so mykje som skal til, altså), og det hadde ikkje gjort noko for det var ikkje Norsk territorium lenger!

Dette var altså eit heilt bortkasta tankeeksperiment.

2008-02-14T18:37:00.002+01:00

S lurer på kven som godtar seg mest no

Reidar Hjermann? Karita Bekkemellem? Siv Jensen? Per-Kristian Foss? Lars Sponheim? Eg trur sistnemnde har størst potensiale for godting, men det er nok dei to første på lista som kjenner den søtaste skadefryden. På ein måte er det synd at MRO måtte gå av, for eg er framleis overtydd om at ho er dyktigare enn både Karita og Reidar til saman, om ein ser vekk frå Manuela sin "kontinentale" tilsetjingspolitikk. Ho lurte meg og ho lurte sjefen sin. Ho kjem ikkje ha mykje til karriere att her i landet no, er eg redd.

2008-02-12T16:31:00.000+01:00

S rasar mot Carl-Siv

FrP har visst lagt Manuela Ramin-Osmundsen (i tråd med retningslinene for denne bloggen gidd eg ikkje sjekke korleis ein faktisk stavar namnet hennar) fullstendig for hat, og det er vel ikkje så rart i og med at ho er både høgt utdanna, sosialdemokrat og utlending(-ish). Dei har knefta ho før og det ser ut til at ho blir grundig krasa denne gongen og.
Men dei har nok (i lag med H) eit ørlite poeng likevel. MRO har faktisk kløna seg i handsaminga av denne saka. Eg trur ikkje at oppnemninga av nytt barneombod er eit utslag av nepotisme, men MRO verka ganske overraska då skuldingane om nettopp dette kom. Hadde ho ikkje tenkt på at det kunne bli aktuelt? MRO verkar som ei veltalande og intelligent dame, og ho har sagt kloke ting om vanskelege saker før, men her verkar det som ho ikkje har vore klar over kor geskjeftige den brun-blå opposisjonen i Noreg kan (og plar) vere berre dei får sjansen. Trass i at Noreg er eit knøtlite land: om du så mykje som kjenner onkelen til nokon som var påtenkt som fadder til ungen til søskenbarnet til nokon som har helst på nokon som du kunne tenkjast å tilsetje - berre gløym det.
Til sjuande og sist er eg likevel mest interessert i kvifor Reidar Jerman (sjå over om staving) fekk fyken. Eg trur han var ekstremt upopulær både i departementet og i DNA, grunna hans av og til kontroversielle og ofte dumme politiske uttalelsar i media om dette og hitt. Hadde eg vore ein skikkeleg politisk kommentator skulle eg greve opp nokre av desse, men det er eg ikkje, så eg satsar på at det kjem fram i stormen av comments dette innleggjet vil utløyse.
Hasta manjana (det stavast ikkje slik, men eg gidd ikkje finne den rette krusedullen på tastaturet, heller vil eg skrive ein lang parantes). Peace out.

2008-02-09T18:08:00.000+01:00

S rasar mot forslaget til ny ekteskapslov

Det eg skal skrive no kan i første omgang virke reaksjonært, men det er ikkje tilfelle, snarare tvert i mot.
Slik eg oppfattar det skal no homofile av begge kjønn "få lov til" å gifte seg på lik linje med ordinære hetroar, i eit hierarki der sambuarskap er nederst, partnerskap finst i midten og giftarmål er på toppen. I prinsippet skal dei vel då få gifte seg både borgarleg (det skulle i grunnen berre mangle) og i kyrkja (om presten går med på det).
Eg er mot. Men kvifor?
- Jau, ikkje av di eg delar kyrkja sin ide om at ekteskapet er ein heilag institusjon og sameining av dei to kjønna Gud skapte, men - motsett - av di ekteskapet har ein slik høg status. Eg ser ikkje poenget i å "heve" visse samlivsformer opp til den presumptivt beste, nemleg giftarmål. Tvert om burde ein "senkje" ekteskapet, vere det seg kyrkjeleg eller borgarleg, ned til det same nivået som partnerskap, sambuarskap, o.l. Eller sagt med andre ord: samlivsordningane burde vere likestilte politisk, juridisk og kulturellt (sistnemnte er sjølvsagt utopisk, i alle fall i byrjinga).
Om eit par (EDIT: eller tre personar, eller ein hippiekoloni) då vel å gifte seg borgarleg eller ikkje i det heile, bør vere irrelevant for stat, forsikringsselskap (skjønt ei eller annan form for registrering må vel eksistere), kommune, samfunn eller rettsvesen. Bryllaup i kyrkja, på si side, får bli opp til Kyrkja.
Eg er klar over at vi framleis faktisk har ei statskyrkje, og eg medgir at dette kompliserar debatten til ei viss grad, men eg ser på kyrkja som ein sekt med visse dogmar (som varierar frå kyrkjelyd til kyrkjelyd), som i prinsippet får bli den si sak. Om kyrkja vel å vere hetronormativ og konservativ, så er det sjølvsagt både synd og skam, men fullstendig forståeleg og forutsigbart. Verdikonservatisme er nå ein gong det kyrkja driv med, og teologien er, som burde vere velkjent, ikkje særskilt einsidig eller klar. Dermed er mørkemenn ikkje til å unngå. Ikkje det at sokalla karismatiske meingheiter er noko bedre - snarare tvert imot. Kyrkja byggjer trass alt på ein lærd og eldgamal andeleg og filosofisk tradisjon. Dei nye sektane er (historie)lause kanoner på dekk og mykje fårlegare. Det er godt at dei stort sett er så korrupte og konfliktorienterte at dei stort sett imploderar etter ei viss tid. Men det var ein digresjon. Poenget mitt er: ekteskap treng ikkje, bør ikkje, ha høgare status enn andre samlivsformer. Basta. No offense til dei som alt måtte vere gifte; det var sikkert ikkje vondt meint.

2008-02-02T12:01:00.001+01:00

S rasar mot advokatar

Det synst for meg som alle kjende advokatar i Noreg er kulturlause, sjølvopptatte, skittviktige og ubehøvla grobianar. Seinast Abid Q. Raja, som herma etter dialekten åt den nordlandske aktoren i ei sak nyleg. "Retorisk poeng" meg i ræva. Andre advokatar vi ikkje likar: Staff, Stang, Schiøtz, og han eklasen med bleika hår og Porsche som eg ikkje hugsar namnet på.

2008-01-30T14:31:00.000+01:00

S rasar mot ting ein berre ikkje gjer
#1

Ein står ikkje på rullande gangvegar, med mindre ein er over 65 og har mykje tungt å bere på, anten i sinn eller i posar. Viss ein er om lag fjorten år bør ein jaggu salte meg klare å få ræva med seg. Det går an å røre på føtene samstundes som ein les meldingar, veit eg. Eg klarar det (heilt sant - det går nesten alltid bra).

2008-01-30T14:27:00.000+01:00

Til informasjon

Tenketanken tilljitt, tidlegare kjend som Teketanken Jumbo har no skifta namn til:

Tenkjesmia Hjarn

2008-01-29T10:12:00.000+01:00

S presenterar:
Tenketanken tiljitt
(tidlegare kjent som Teketanken Jumbo)

tilljitt er eit underbruk av S rasar, og representerar ein annleis tenkjande tenketank. Vi finn problem der ingen andre ser dei, løyser dei, og ringer opp dei det gjeld og krev pengar.
Første kunde er kongefamilien. Vi i tilljitt er einige om at kongefammen manglar Pomp og Schwung. Av den grunn meiner vi dei bør innføre ei rekkje med tiltak.
Det største problemet er Ari og Märtha. Sjølv om dei strengt tatt ikkje lenger er medlemmer av det norske kongehuset, så framstår dei like fullt som assosierte medlemmar; dei får vere med i kyrkja i jula osb. Ein suksessfull og dynamisk kongefamilie kan ikkje vere bekjent av HEKSER (og heksa sin katt) i 2008. Dei må altså vekk.
Eit anna problem har å gjere med klesdrakt og tradisjonar. Per no utstrålar kongen og dronninga alt for lite autoritet. Når det er slik at GUd har peikt ut landets øvste person, så bør den personen vere medviten ansvaret som følger med. Ergo: kongen og dronninga må kle seg i hermelinskapper, dei bør bere kronene sine i alle offentlege høve, kongen bør anlegge heilskjegg (krompen har skjønt det), gjerne langt og kvitt (han kan farge det om det trengst), og han bør bere sabel. No er vi som nasjon so heldige at vi tek del i krigshandlingar ute i verda. Her bør kongen sjå sitt snitt til å tjene seg opp litt royal kredd. Neste gang vi sender ein ny kontingent med kanonføde til ørkenland bør kongen vere der på flyplassen. Ikledd kappe, krone, forgylt rustning, og til hest, bør han ri att og fram framfor troppane og halde ein oppildnande og patriotisk tale. Han bør legge av seg Langbein-stemma og framføre det heile med mektig bassrøyst (sang- og talepedagog blir nok naudsynt). Han kan avslutte talen med å ri langs rekkja med soldatar, medan han slår dei på hjelmane med sabelen sin og ropar "døøøøøden! døøøøøødeeen!" Då vil alle soldatane føle seg mykje bedre på flyet til Afghanistan, og kongen vil vere mykje meir konge. I fredstid kan han gjere det same med charterturistar.

Eit anna godt middel for å gjeninnføre respekten og vyrdnaden for kongehuset er offentlege avrettingar. Giljotin er praktisk, men det med best effekt vil nok vere øks. Her kan Harrien bytte koner viss han vil det, og det er eit strålande høve til å kvitte seg med trøblete politikarar og folk som skriv kritisk om kongehuset i avisene. Slik vil kongen få meir makt, som det høver seg ein konge. Dette er også sjølvsagt plassen til å kvitte seg med det første problemet vi nemner, nemleg heksa og katten. Sistnemnde ser litt ut som han kunne tenkje seg å bli konge i staden for kongen. Nyare historie viser at landsforræderi lett blir akseptert som avrettingsgrunn her til lands, så det er ein mjuk og god plass å starte med halshogginga.

Rekning er avsendt kongehuset. Helsing tilljitt.

2008-01-23T10:10:00.000+01:00

S rasar mot meiningslause dødsfall
Denne gongen: Heath Ledger

Eg blei oppriktig lei meg då eg fann ut at Heath Ledger var død. Vanlegvis lar eg meg ikkje affektere av kjendisdødsfall, men i dette høvet var det noko spesielt. For nokre år sidan søkte eg på fødselsdatoen min på Wikipedia og fann ut at den einaste kjente personen født same dag, same år, som meg var herr Ledger.* Vi var med andre ord nøyaktig like gamle. Eg bestemte meg for at eg skulle følge med på karrieren til denne karen (på dette tidspunktet var han berre halvkjent, for A Knight's Tale, som er ein artig men ikkje brilliant film der Ledger spelar ein riddar som diverre heier Thatcher), og eg gledde meg over at han blei stadig meir kjent og anerkjent. Misforstå meg rett - eg var aldri blodfan, eg har til dømes ikkje sett Brokeback Mountain. No såg eg fram til å sjå han som Jokeren i den komande Batman-filmen. I følge førehandsomtale og det eg har sett av filmplakatar og bilete, ser denne filmen, og Heath sin Joker, strålande bra og skremande ut. No er det imidlertid ikkje sikkert det blir så kjekt å sjå den filmen. Det at filmopplevinga mi blir forpurra av Mr. Ledger sin brå exit er sjølvsagt ikkje det tristaste med dette, men eg kjente han ikkje personleg, trass i vår samanfallande alder.

Det ser for øvrig ut til at vi er inne i ein ny periode med unge døde kunstutøvarar, som på seksti-syttitalet og i den engelske Romantikken, i alle fall om ein reknar med dei norske: St. Thomas, Robert Burås, Jan-Werner Danielsen, ein ukjent skodespelar i USA for berre nokre dagar sidan, og no Heath. Dei fleste pga. overdose på reseptbelagt medisin, intendert eller ei. Om dette kan eg berre seie at det er noko fascinerande med det så lenge det er langt unna i tid, men berre trist og meiningslaust når det gjeld notidige (eg skulle til å skrive "nolevande") jamnaldringar.

Eg hadde i grunnen lyst til, i tråd med min vanlegvis optimistiske natur, å skrive ein avsluttande kommentar der eg vreid noko negativt til noko positivt, men eg ser i grunnen ikkje korleis noko godt skal kunne kome ut av dette.

* Ein god stad å byrje viss ein er interessert i å kredittkortsvindle meg.

2008-01-10T15:56:00.000+01:00

...og godt år

Eg jobbar ræva av meg.

2007-12-19T11:04:00.000+01:00

God Jul!

Her er ein liten film som har svært lite med jula å gjere, men som alle burde sjå.
Åtvaring: den er noko drøy. Om du er veldig glad i kyr, bør du kanskje skugge unna.

2007-12-11T12:42:00.000+01:00

S rasar mot P2

I ein artikkel som eg no ikkje gidd finne att leste eg at P2 skal endre sin musikkprofil. Kort sagt skal dei fjerne all pop- og rock og pøse på med meir jazz og klassisk, samt korps og folkemusikk. Dette er visstnok resultat av ei lyttarundersøking.*

Unge voksne med god musikksmak har dermed ingen stad dei kan høyre ny eller gamal god musikk dei ikkje har høyrt før. Radioselskapet og Popfront var blant dei beste programma som eksisterte på norsk radio - og om dei framleis finst er halve vitsen med å høyre på dei vekke.** Eg har ingenting imot klassisk musikk, tvert om, men den derre jazzen... Det er kun Knut Borge og the Great Gatsby som kan ha nokon glede av den 20-30-tals storbandjazzen dei spelar no. Dei spelar aldri SHINING eller annan moderne, eksperiementell, bråkete jazz, berre seife, glætte og keisame greier. Og skandinaviske jazzsangerinner! De skulle hatt me øks i ræven, som dei seier i Bergen.
Er det nokon som har tips om radiokanalar for vaksne, ikkje valiumavhengige, menneske? P3 er stort sett håplause; når dei skal spele noko for sine "eldre" lyttarar plar dei slå til med "Kokken Tor" (harakiri med kjøkkensaks) eller "Sweet Child of Mine" (lobotomi med skrujern).

* Som eg ikkje fekk vere med på
** Skjønt, dei spelte sjølvsagt ein del drit der òg, gjerne av typen viser.

2007-11-29T16:06:00.000+01:00

S rasar mot det absurde

http://www.youtube.com/watch?v=FONt47Z0KZg&feature=related

Nett i det eg trudde det ikkje kunne bli noko verre, så dukkar pinadø Anastacia opp!

2007-11-20T22:13:00.000+01:00

S rasar mot at det er så vanskeleg å vere materialist,
sjølv om alle vil at ein skal vere det - vanskeleg, ikkje av moralske
grunnar, men av di ein får skrivesperre

Det har seg nemleg slik at kvar gong eg sit meg ned for å skrive ei ønskeliste til jul, så sviktar hjernen; "blankt ark-syndromet", trur eg at eg har bestemt at det heiter. Eg har kjempa meg til å kome opp med tre boktitlar. Mitt ønske er at de, den store publiken (ja, eg veit vi snakkar om eit ein-sifra antal lesarar) skal kome opp med forslag, no når de ser kva gate eg er i. Sånn omlag-ish, liksom. På lista har eg, til no:

Kurt Vonnegut: Slaughterhouse Five

Thomas Pynchon: Gravity’s Rainbow

Laurence Sterne: The Life and Opinions of Tristram Shandy, Gentleman

Den siste boka er noko eldre enn dei tre første, men eg tippar den er ute i relativt nytt opplag, grunna film-versjonen som kom for cirka eit år eller to sidan. Teite forlag blir mottekne med kald forakt.

2007-11-14T21:39:00.000+01:00

S rasar mot Memento Labori

Eg har to jobbar: ein eg likar og ein eg har byrja å hate, på den måten ein berre kan hate noko som ein har bygd opp eit dårlig tilhøve til over fleire år med lange bussturar, dårleg løn og total gledesløyse. Denne jobben har eg gått til trufast som ein lobotomert beagle annakvar helg i snart fem år. Eg byrjar å grue meg til jobbhelg fleire dagar før eg skal jobbe, gjerne alt helga før. Når eg blir mint på jobben, til dømes av å sjå bussen som plar ta meg med, pinsamt og treigt, til den avsidesliggande bydelen eg jobbar i, frys eg på ryggen og blir umiddelbart sur. Eg vil veldig gjerne slutte (som dei aller fleste som jobbar der), men no har eg fått nyss i noko som eg visste ville komme, men som eg hadde fortrengt: nedbetalingsplanen frå Lånekassen.

Eg orkar ikkje seie meir om den no, og må uansett bort til TVen for å sjå House M.D. - det einaste programmet verdt lisenspengane.

2007-11-12T21:41:00.000+01:00

I totally forgot the fifth of November!

2007-11-08T20:46:00.000+01:00

S rasar mot DB, igjen

Eg har vel i grunnen meg sjølv å takke for at eg les, ikkje berre Db online, men også debattsidene deira, men here goes:

Eg har undra meg over at Dagbladet driv og skal ta han Kristopher Schau. Dei driv med det no, i samband med Dødssyndene hans* og dei har oft hengt han ut tidlegare.
"Skal ikkje Dagbladet liksom vere ei progressiv avis," har eg tenkt, "som er på hans lag, mot kristenmoralistane, mot mørkemennene?" No skriv Db om korleis annonsørane flyktar frå sendetida rundt programmet til Schau - faktisk er det slik at andre, viktigare, saker har måtta kjempe om plassen med korstoget mot Schau.

Til dømes gjer dei eit poeng av at Disney har trukke seg frå denne reklametida. Så skal vi liksom reagere på at vi ikkje får sjå Jungelboken-reklamer før/etter De 7 Dødssyndene. Det er, ærleg tala, ikkje det minste rart; det er vel ikkje akkurat den rette målgruppa. Men kvifor dette brennande engasjementet?
Eg har to teoriar om dette: ein god og ein mindre god.
Den gode er som følger: Db har slett ingenting spesielt i mot KS. Tvert om så tykkjer dei han er skikkelig tøff, og dei fleste følger med på programmet og diggar humoren hans. No har det seg slik med pressefolk at dei hadde solgt bestemora si om dei kunne skrive om det etterpå, og at dei likar Schau er ingen grunn til å ikkje drive butikk på fyren - noko dei gjer på ein rimleg slu måte.
Ved å vise til kor "kontroversiell" og upopulær han er, spesielt blant dei kristne, så piskar dei opp til debatt og krangel der det ikkje høver seg i det heile tatt, og (får ein anta) om heilt andre ting enn det programmet faktisk handlar om. Fordi: Db provoserer, heilt medvite, ikkje kristenfolket, men sin eigen kjernelesar - ein mennesketype som er så ufyseleg at eg blir nødt til å ta dei føre meg ved eit anna høve (etter at menneskeforakt er blitt litt mindre hot potato) - som sjølvsagt viljug lar seg provosere, fyllar debattsidene med motinnlegg og startar anti-boikott-boikott.
"Debatten" har med andre ord blitt slik kinnskjegg-trynet sjølv spådde i eit intervju med Trondheimsk studentradio før serien gjekk på lufta: ikkje bra. Dette er antagleg ein taktikk avisene brukar heile tida, som medievitarar kjenner godt til (det burde dei i alle fall - gudane veit kva den gjengen driv med) og såleis ikkje er noko nytt, men det gjer det ikkje noko mindre trist og irriterande.

Den andre teorien min er at Dagbladet aldri har tilgjeve Schau for å ha narra dei tidleg på nittitalet, då han hevda å vere Britisk kunstmalar som dreiv med "naivistiske dyretegninger " (han hadde endatil kledd seg ut med sixpence, lausskjegg, Lennon-briller og mumlete framferd). Db kjøpte heile opplegget og blei grundig gjorde til latter av dei avisene som ikkje lot seg lure. Eg håpar verkleg det ikkje er grunnen.
Det får vere grenser for misantropi.

*eit program eg for øvrig ikkje har sett; eg gløymer å sjå på TV. Ikkje av di eg er ein slik strålande intlektluel som ikkje tykkjer at fjernsyn er noko tess, men av di eg nyttar TVen mest til å spele Playstation og sjå DVDar.

2007-10-31T15:38:00.000+01:00

S rasar mot den forpulte skitavisa Studvest

I denne bloggen har eg sagt mykje stygt om media, og då mest om korleis aviser og andre framstiller saker, heller enn å gå laus på dei som utgjer intervjuobjekt eller sjølve sakene. Dette har no vist seg å vere ein svært så berettiga framgangsmåte.
Dette er grunnen til at eg seier so:
For ei veke eller to sidan svarte eg på ein e-post om studentmedier, som eg fekk av di eg har vore redaktør for eit studentmagasin. Dette magasinet var av den fagleg seriøse sorten, med artiklar av studentar, stipendiatar og forelesarar, om diverse tema innan språk og litteratur. E-posten som eg mottok hadde fleire spørsmål som eg svarte på med å utdjupe det faglege ved magasinet og diverse sider ved det redaksjonelle arbeidet. Nokre av spørsmåla var dog noko fjasete, slik som "Hva kjennetegner et godt studentmedium?" Å svare grundig på eit slikt vagt og omfattande spørsmål ansåg eg som vekkasta tid, sidan sjølve problemstillinga var ganske fjern og alt for generell. For å runde av: I den nyaste utgåva av Studvest er eg sitert slik: "Det som kjennetegner et godt studentmedium er et fint omslag." Og berre det. Ingenting om magasinet eg var redaktør for, ingenting om alle dei andre spørsmåla eg svarte seriøst på. Denne formuleringa får, mildt sagt, både meg og magasinet eg var redaktør for til å framstå som komplett idiotiske. For det første ville eg aldri ha kome på å formulere ei slik setning i utgangspunktet (i alle fall ikkje på bokmål, men det er ei anna sak), og om eg skulle seie berre ein ting i ein slik samanheng (studentmedier) ville det i alle fall ikkje vore dèt!
Tusen takk til satans Studvest for seriøs og god dekning av studentmedia i Bergen, måtte den dritavisa dykkar gå så inn i helvete inn, så fort som råd! Eg tykte den var litt tynnare denne gongen enn den plar vere; dette er nok byrjinga på slutten. Eg veit at det skal noko til før ei sponsa gratisavis må leggje inn årane, men det er lov å håpe.
Elles tykte eg det var interessant å observere at journalistar er idiotar frå dag èin (no offense, J), og at det ikkje er noko dei legg seg til med tida.

2007-10-31T14:13:00.000+01:00

Rase-S rasar mot samsette ord

Eit par døme frå minnet, frå den siste veka omlag:
Sex-Spitznogle
Våpen-Valen
Og ein gamal favoritt frå Se & Hør (trur eg): Vær-Eli-Kari.
Meininga (om det finst noko meining) med slike samansetjingar må vel vere at det skal
vere meit lettvint, og ikkje omvendt? Det minner meg om dubbeljudubbeljudubbelju - World Wide Web-"forkortinga".

2007-10-30T12:05:00.000+01:00

S rasar mot nokre tilfeldig utvalde ting han ikkje likar

1. Banos. Dette pålegget har samme konsistens, smak, lukt og (antageleg) innhaldsfortegnelse som limstiftane vi brukte i Forminga på barneskulen. Mat lagd av maskiner for maskiner.

2. Kurt Nilsen. Han derre Karlsen, manageren til Kurten, har fått rykte på seg for å vere eit slags geni med høve til talentspeiding og -utvikling. Lat oss liste opp alle dei andre suksess-artistane han har i stallen sin: ...nei det var viss ingen. Om du får mangeransvar for vinnaren av den første Idol-konkurransen i Noreg, og fyren attpåtil kan synge og er sjarmerande stygg og folkelig, vel då treng du ikkje dei heilt store evnane for å få han til å selge plater. Men no er det på tide at folk innser at både Kurten og Karlsen er ubruklege sjarlatanar som har tilført norsk musikkbransje svært lite. At Kurten planlegg å byggje seg ei gitarforma hytte burde vel seie sitt om den fyren si vurderingsemne og smak.

3. Valla/Yssen. Om eg var diktator i Noreg hadde eg forvist båe til Bjørnøya. Med brev- og besøksforbod, og definitivt intervjuforbod.

4. Nazihegemoni i Bergen bystyre. Blant norske politikarar på Stortinget verkar det som dei fleste har ein ganske sunn forakt for FrP (sjølv om det finst unntak), av den grunn at dei er politisk uhøviske, retorisk ubehøvla, og ideologisk problematiske. På lokalplan er det diverre annleis. Her skal dei samarbeidast med, og får endatil kansler, nei ordføraren. Eg har framleis ein deltidsjobb i kommuna. Det blir interessant å sjå korleis helse- og sosialsektoren kjem til å klare seg no. Dessutan: http://www.bt.no/lokalt/bergen/article432117.ece

2007-10-17T15:53:00.000+02:00

S rasar mot humanetikarane

Ateistar og sokalla humanetikarar driv og polemiserar mot religion og alle andre ting som ikkje lar seg forklare vitskapleg. Dette er vel og bra, det, men eg trur at det fremste problemet som har med religion å gjere er organiseringa. Personlege utslag av overtru og religiøse anfektingar* i form av t.d. tru på Jesus, Nøkken, englar, "hjelparar," litteraturvitskap o.l. har eg i utgangspunktet ingen problem med. Det er når det blir sekt, og konformitetskrava etablerer seg at det blir vanskeleg. Derav denne aggresjonen mot humanetikarane. Organisert ikkje-religion liknar nemleg ganske mykje på vanleg organisert religion. Eit døme er den Humanetiske konfirmasjonen: ei stadfesting av ingenting som helst, med leirar, opplæring og seremoni. Ser dei ikkje hykleriet? Dessutan har Humanetisk forbund ein slags klubb (hugsar ikkje namnet) som driv med møteverksemd og humanetisk sosialisering. Eg ser det for meg:

"Kom, lat oss ikkje lese i bibelen, medan vi ikkje syng salmar og avstår frå bønn!
-Kan vi ete bollar og drikke brus?
-Njaa, det kjem an på. Ikkje Coca Cola. Og i alle fall ikkje vannbakkels.
-Jammen vannbakkelsen or i opphavet eit heidensk bakverk!
-Jau, du har eit poeng der. Vi får stemme om det."
Dustar.

OK, eg overdriv kanskje litt no, men for meg har denne røyrsla eit imageproblem; det minnar om organisert fundamentalisme og det heile er så humørlaust og sjølvgodt at eg blir kvalm.

*Dette er ikkje eit ord - eg veit det.

2007-10-02T14:29:00.000+02:00

"Full homokrig

Uansett hva flertallet bestemmer seg for, nekter disse fem biskopene å endre sitt homosynspunkt."

Denne høgaktuelle overskrifta frå toppen av VG Nett si førsteside (nettaviser har vel berre førstesider, men det er ikkje poenget) er kanskje den mest evokative og nyskapande prosaen eg har lese i heile år. Eg er usikker på kva som er mest morosamt av "homokrig" og "homosynspunkt," men det er i alle fall sikkert at vi har fått noko å tygge på.

2007-10-02T11:22:00.001+02:00

S rasar mot repeat repeat repeat repeat

Saker og ting som eg ikkje vil høyre meir om:

Madeline McCann. Kvar dag forsvinn det ungar rundt om i heile verda - ungar som har langt mindre ressurssterke foreldre enn ho her. Skriv litt om dei i staden for.

Prinsesse Diana-etterforsking. Det er nok no. Det er ingen konspirasjon. Det er ikkje interessant.

Märtha og englar. Det var morosamt ei stund, men no har det verkleg mista luven. Det vi treng i det norske kongehuset no er saftige sex-skandalar. Alt anna blir for småleg.

Britney Spears. Viss karrieren hennar liksom skal vere over så kan de slutte å skrive om ho. Om alle white trash-kjerringar med alkoholproblem og barnevernssaker skulle få like mykje spalteplass som ho, ville vi trenge tusenvis av nye aviser for å få plass til alt.

---

On a happier note:

For dei som likar å rase (meg t.d.) er det ein sann svir å ha anustrynet* Tore Strømøy attende på skjermen. Jabba the Trønder, som ingen kallar han (enda), er ei utømeleg kjelde av drit og faenskap - eller good news for people who like bad news. Ta for eksempel denne "folkelegheita" som han trur han sit med fasiten på. Eg kjenner mange ulike folk i mange ulike yrkesgrupper og med ulikt geografisk og etnisk opphav. Ingen av dei har noko særleg til felles med Jabba (eller Sith Jensen) sin modell for kva som er typisk norsk. Men det er sikkert meg, mine vener, mine kjenningar og min familie som tek feil; vi er ikkje folk, vi.

Also on a happier note: det er mogleg eg får jobbe på UiB neste semester også. Wiv bri'ish litchatcha. Jolly good. Cheerio, old chap, I say. etc.

*Dette ordet har eg ikkje brukt sidan eg var fjorten år. Og eg kunne kanskje halde fram utan å ta det i mitt tastatur. Menmen.

2007-09-15T12:52:00.000+02:00

S tar steget inn i framtida

No har vi internett i heimen. Neste steg blir å lage seg ein stor jack-inngang i nakken, slik at eg kan logge på Matrix-style og bli eitt med nettet. Tenke seg til å reise med einane og nullane; surfe på informasjonsstraumen; suse avgarde. Det blir nett som TRON, berre bedre. Å! Å kunne transcendere kjøt og flesk - bli ein del av Dagbladet.no, Kvasir og alt det andre! Eg vil bli digital!

2007-08-29T11:52:00.000+02:00

S rasar mot dårleg språk

I dette "informasjonsskrivet" frå det alltid underhaldande partiet Demokratene, heiter det "Hvor mange norske liv skal gå tapt på grunn av naive innvandrings politikk?" I dette høvet hadde eg tenkt å skjelle ut Demokratene sitt litt lausslupne tilhøve til rettskriving, men så såg eg at VG-journalisten ikkje var mykje bedre: "Slik er overskriften på de store plakatene bystyrerepresentant for Demokratene i Bergen, Kenneth Rasmussen hang opp flere steder på Åsane i Bergen, tirsdag."
Det heiter ikkje "hang," men "hengte," som i dette dømet (på bokmål, men det er vel det same i begge målformene):
"Kenneth Rasmussen hengte seg, og da resten av Demokratene kom til stedet hang han dau i et tau." Am I right?

2007-08-21T11:00:00.000+02:00

S opererar med svinn

Eg har fått meg jobb, eg blei faktisk headhunta - "den einaste måten å få seg jobb på," i følge ein eg kjenner. Og det er nok sant, for om eg skulle ordna meg jobb sjølv ville det nok tatt si tid.
Jobben min dette semesteret blir å undervise/skremme vekk 100-nivåstudentar frå Amerikansk litteratur og kultur. Det er lagt inn i systemet ein prognose om at fleire titals studentar kjem til å droppe ut før jul. Faktisk så er undervisninga her lagt opp slik at ein er meir eller mindre avhengig av svinn for å kunne gjennomføre eit tilfredsstillande kurs for dei håpefulle små. Dette høyrest kanskje kynisk og rart ut, men faktum er at det alltid er svinn. Mange trur at Engelsk på universitetet er eit slags språkkurs, og få veit kor mykje arbeid det medfører. Fleire er rett og slett på feil plass. Og eg skjøner dei godt. Sjølv var eg heilt clueless då eg byrja på universitetet. Eg hadde gode karakterar på engelsk på vidaregåande, og eg likte faget. Det var min einaste grunn til at eg søkte engelsk på universitetet. Det heile var ekstremt lite gjennomtenkt, og eg trur eg var noko overraska då eg såg kva form kursa etter kvart tok. Likevel; no jobbar eg her, så det kan ikkje ha vore så ille. Eg var ikkje ein spesielt ressurssterk ung mann (min styrke har alltid vore at eg aldri innser alvoret i noko som helst, og slepp dermed unna dei verste kvalane), men eg fekk tråkla meg gjennom dei første forvirra åra (kor får ein studentkort? må ein ha studentkort? kva fag må eg ta? kor? kva tid? er det ein grammatikkdel også? hæ?) og blei ein flink og flittig, ufysleg, liten dævel.
Needless to say, så er eg pissredd for dei om lag 40 grunnfagsfolka eg skal lære opp. Og dette er grunnane til det: dei er framande folk og eg er litt redd for slike; dei er forvirra og kunnskapslause; nokon er flinke (flinkare enn meg?); eg har latt meg fortelle at 20 år gamle jenter tenkjer mykje på sex - spesielt når dei kjedar seg på seminar; alle kjem til å måle meg, på ulikt vis; nokon er kanskje eldre enn meg; eg treng ein stresskoffert - ryggsekk gir ikkje den rette typen respekt; dei kjem til å le av meg bak min rygg. Hadde eg visst at eg skulle ende opp som lærar, dvs. "undervisingsassistent", så hadde eg vore litt snillare med dei lærarane eg har hatt fram til no, også inne i hovudet mitt. No fryktar eg bad karma - at eg skal hauste som eg har sådd, osb.
Men det går sikkert bra, altså. Om det ikkje gjer det, er det sikkert bra for kunsten min. Hadde eg berre vore kunstnar.

2007-08-13T11:49:00.000+02:00

S synsar om teknologi, media og sånt noko
(og lovar at det blir eit eingongstilfelle mest truleg)

Her er greia: Innan kort tid må alle som er interesserte i å sjå på fjernsyn investere i ein boks (dekoder eller tuner eller kva faen det no heiter) som gjer ein i stand til å få inn dei nye digitale TV-signala. Som dei fleste sikkert veit så kjem dei analoge signala til å forsvinne (er det ikkje 2009, mon tru?). For godt. I tillegg må ein kjøpe ein sokalla "pakke" med kanalar, til om lag 2000 spenn eller meir, samt betale den gamle TV-lisenses på om lag 2000 kroner i året. Dette skjer samstundes som stadig fleire ser stadig mindre på fjernsyn. Fleire medietryner har prøvd seg på å analysere kvi dette skjer, men forklaringa er såre enkel: internett finst, TV er generellt keisamt og dårleg.
Det fine for forbrukarane (så sant dei får med seg det som eg skal til å nemne) er at det innan ganske kort tid - dette er min påstand - blir heilt unødvendig å ha tilkobling til det digitale bakkenettet. Internett-TV er allereie så bra at det i nokre høve utgjer eit fullgodt alternativ til vanleg, analog antenne - og innan 2009 er det heilt sikkert blitt mykje bedre. Tenk på det: TV på internett kjem til å ha reklame, det er heilt sikkert, men det kjem til å vere overkomeleg. Og det blir mykje billigare enn det digitale bakkenettet. I tillegg er utvalget bedre, tidspunkt for sending blir uvesentleg, TV-lisens blir ein saga blott, ein får ein global TV-meny (ikkje det at eg trur at t.d. Brasiliansk eller Italiensk TV er noko å trakte etter, men), og ein vil sjølvsagt ha "vanleg" internett i tillegg.
Antaglegvis kjem NRK til å finne på noko for å få sin del av våre pengar - det må dei, og det bør dei kanskje få òg - i.o.m. at faren for kommersialisering kanskje vil auke ein del - i alle fall for slike store kanalar som NRK og TV2. Fordelen er at ein ikkje lenger er avhenging av NRK for å kunne sjå smalare typar program på TV. Ein treng ikkje ha NRK i ryggen for å lage "Slå på ring" eller ein sær dokumentar om Tyrkisk 60-tals-psykedelia. Det slike store kanalar brukar pengar på er sport og heslig laurdagsunderhaldning. Som eg ikkje ser på anyway.
Uansett kva som skjer: les bøker. Dei har kome for å bli - internett er eit blaff.

2007-08-04T23:08:00.000+02:00

S rasar mot at alt har blitt så jævla dyrt no som han ikkje lenger er student

Busskort, til dømes: seks hundre forbanna kroner i månaden. Folk seier til meg at dette er billeg og at det var mykje dyrare før osb., men eg tykkjer det er dyrt. "Jammen, du kan ta så mykje buss du berre vil i heile bergen kommune," seier dei. Men eg vil ikkje ta buss i heile Bergen kommune! Eg vil faktisk køyre så lite buss (eller noko anna køyrety) som mogleg. Men, men - no som eg faktisk bur i Sandviken (ikkje i ei pappkasse i lag med ein mann som luktar tiss, men på 80 vanvittige kvadratmeter i eit hus som er mykje billigare å leige i enn det muggstinkande lisje rotteholet eg budde i inntil nyss) må eg jo berre kjøpe busskort.
Men for seks hundre kroner kunne eg ha:
-drukke om lag 12 pils meir i månaden,
-kjøpt seks CD-plater kvar månad,
-kjøpt klede,
-spart pengar til ein kvalp,
-bada i pengane, gravd meg ned i dei som ein muldvarp, hoppa i dei som ein delfin og latt dei skylje over meg som ei fontene.

Det er tydleg at eg er halvt sunnmøring, ser eg.

S rasar mot kongehuset (igjen)

Eg har lenge vore royalist, rett og slett av den grunn at kongehuset er makteslause stasfigurar som vi berre tek fram når det er nyttår eller fint besøk frå utlandet. Dei er flinke med skikk og bruk, og verkar å vere snille og greie folk. Eg tykkjer det er latterleg å krevje at journalistane skal vere mindre servile og meir kritiske til den gjengen der. Å rette kritisk journalistikk mot kongefamilien er a waste of time, etter mi meining. Dessutan er dei jo ganske flinke til å blamere seg sjølv, heilt utan at nokon pirkar i dei. I tillegg meiner eg det er håp om at krompen, som virkar som ein genuint filantropisk og relativt oppegåande kar, kan bli ein brukbar konge ein dag, tross alt. Min fremste grunn til å vere royalist er vel uansett at eg er anti-republikaner; eg vil ikkje ha ein president. Kven i all føkkings verden (dvs. Noreg) skulle det ha vore? Det er så vidt vi klarar å skrape sammen ein brukbar statsminister (i alle fall ein gong i blant) og det førekjem meg som den reinaste utopi å innbille seg at det finst presidentemne her i landet.
På den andre sida: det er nokre moment som har hefta seg ved kongfammen, som gjer at eg no er i ferd med å skifte meining. Ei velkjent sak er Lysfontenia Hestekviskrar. Verre pengegrisk New Age-høne skal ein leite lenge etter; i så fall ville det vore lurt å leite blant dei som har meldt seg på "skulen" hennar -"there's a sucker born every minute" osb. Ein annen ting er at krompen sin integritet er stygt svekka av at han har gifta seg med verdas mest personlegdomslause nek. Og tenk viss - bank i bordet - krompen skulle stryke med! Kven er då den neste i arverekkja? Prinsesse Märtha fru Behn? Fri og bevare meg vel! Og kva med ungane disse fjompenissane fostrar opp? Dette går ikkje i lengda. Det kongefamilien treng for å få litt dreisen på fernissen og imaget sitt er ein ny verdskrig med ein heroisk-patriotisk flukt.

"Brave sir Robin ran away,
bravely ran away, away.
When danger reared its ugly head
he bravely turned his tail and fled"

2007-07-27T13:33:00.000+02:00

S rasar mot leigemarknaden i Bergen

Det ser no ut til at eg og M må bu i ei tre-roms pappkasse, i lag med ein mann som luktar tiss.

2007-07-25T09:45:00.000+02:00

S presenterer ein følgjtånng i ei episode

Hun satte seg i den myke, indiske saccosekken og pustet dypt inn. Hun lot lukten av røkelse fylle neseborene og gikk inn i den vante, trygge sinnsstemingen - sitt eget rom, der de talte til henne, ga henne råd, trøstet, fortalte...
Men denne gangen var noe som ikke stemte. Først merket hun at det var noe galt med lukten av røykelsen - det skulle da være kamille og uru-luru, skulle det ikke? Dette luktet mer som fyrstikker - gammeldagse, røde fyrstikker. Og så var det lyset. Vanligvis når hun lukket øynene ble hun omringet av en mild, grønnlig glans, som å sitte i en lysning i en bjørkeskog, omringet av vennligsinnede dyr og ånder. Denne gangen var det annerledes. Lyset var skarpt, gult, varmt - hun åpnet øynene.
Foran henne sto en mann, høyreist, med langt mørkt hår fallende i kaskader nedover den lange, glitrende, røde kappen. "Märtha," hvisket han innstendig. "Det er du og meg nå, Märtha. Vi skal styre verden sammen. Først må vi sørge for at tronfølgeloven blir endret og får tilbakevirkende kraft..."

2007-07-24T11:18:00.000+02:00

S rosar våre flotte og interessante kongelige

Lysfontena, den skrullete, holistiske gåsa, har stått fram som synsk - ho "ser" ting. Eg ser ho for meg, der ho tutlar rundt heime og kvekkar "redrum, redrum," medan ungane grin og gøymer seg bak sofaen der Ari ligg og mjauar.

Til dømes her kan ein lese om dette - men det beste er faktisk kommentarfeltet nedanfor - fleire gullkorn! "Tonni" har min favorittkommentar. Kos dykk!

2007-07-21T17:05:00.000+02:00

S røpar slutten på Harry Potter and the Deathly Hallows:

Aliens kjem og tek alle saman.

2007-06-30T16:19:00.000+02:00

S presenterar: Trønderengelsk!

"The Kids was a Norwegian band from Trondheim founded in 1979. Their most familiar hit was "Forelska i lærer'n", in 1980. Norske jenter was also a hit and the band became lansert in Sweden with Swedish language versions of the songs. They became known for there platinablond hair and was the first in Norway to produce a music video." (Wikipedia.org; mine uthevingar)

"Ka e' lannsjert på ængelsk?"
-"veit itj"
-"jaja, da skriv vi berre lannsjert 'a"

...men kvifor var S inne på artikkelen om The Kids på Wikipedia? Det seier soga ingenting om...

2007-06-27T13:43:00.000+02:00

S lagar liste

Til no er dette nummer ein på "the meanest guy I ever saw"-lista mi. Om det er andre som veit om skumlare typar (inkludert damer, sjølvsagt), er det berre å kome med bidrag.

2007-06-23T07:50:00.001+02:00

Kva no?

2007-06-11T13:56:00.000+02:00

S rasar mot hendingar som er for viktige

I morgon, tirsdag den 12. juni, har eg munnleg eksamen i Engelsk og skal forsvare Masteroppgåva mi. Denne dagen ser ut til å bli eit vendepunkt i livet mitt (og dette skriv eg heilt utan ironi). Eigentleg er vel karakteren alt ganske fastsett - det skal vel mykje til for at eg skal klare å drite meg såpass ut at eg går ned ein karakter, og det er vel like lite sannsynleg at eg skal klare å snakke meg opp. Det kan jo hende eg står på ein vipp og at det eg har å seie faktisk har noko å seie, men eg tvilar.
Problemet er som følger: eg har aldri i heile mitt liv hatt ein einaste idé om kva eg skal "bli" - ingen karriereambisjonar eller spesiell interesser som kan omsetjast i tening av pengar. Sjølv om denne instillinga har hatt visse praktiske problem (ein treng jo pengar, visstnok, og då er ein diverre nøydd til å jobbe) så har eg vore nøgd med den, ideologisk og ellers. Men, så dukka det opp ein tanke: eg likar skikkelig godt å studere (noko eg i utgangspunktet dreiv med kun mens eg venta på noko anna), så godt at eg kunne tenkje meg å halde på med det, ja, resten av livet. Det er diverre ikkje alle forunt å kunne vere ævestudent, eg får t.d. ikkje studielån lenger, så då blei løysinga å søke på eit stipendiat ved UiB. Men, for i det heile teke å ha håp om å kome inn bør eg ha A i snittkarakter, og for å få dét, må eg få A på Masteroppgåva.
Av den grunn blir tirsdag den 12. juni ein veldig spennande dag - faktisk vil eg i ein augneblink få vite nøyaktig kva for ein av to vegar eg har moglegheit til å følge vidare. Anten arbeidsløyse, økonomisk ruin og total øydeleggjing av sjølvbiletet, eller arbeidsløyse og økonomisk ruin iblanda eit glimt av håp om ei akademisk framtid.
Det er litt mykje, tykkjer eg, at så mykje skal bli avgjort av ein einaste konsonant eller vokal, som det tar brøkdelen av eit sekund å uttale eller lese, men slik er det no.

On a less serious note: promp.

2007-05-31T16:18:00.000+02:00

S rasar mot pressa

Norske journalistar må slutte med følgande:

1. Spørje utanlandske pop- film- og politikarkjendisar "what do you think about Norway?", når alt kjendisen har gjort er å sitje i kokain/jetlag-rus på hotellrommet i to timar før konserten/foredraget.

2. Skildre Noreg som "et langstrakt land." Dette gjeld også folk som skriv brev og kronikkar i aviser.

3. Snakke om "slakting" (sportsjournalistar), samt ca 5 andre steindaude og ganske dumme metaforar som dei har på repretoiret.

4. Skrive om FaceBook. Lurer på kvifor det var så populært ei stund? I følgje DB var dette i alle fall "uhyre interessant," sjølv om det heilt opplagt ikkje er tilfelle.

5. Jobbe i Dagbladet. Ikkje fordi eg tykkjer at dei skal det, men fordi dei må. Lite pengar, har eg skjønt. Og eg som trudde DB skulle bli "bedre." Jaja.

2007-05-15T11:45:00.000+02:00

S er ferdig med, og har levert Masteroppgåva og gratulerer seg sjølv:

Bra jobba, gamle flesketass!

2007-05-07T12:53:00.000+02:00

S rasar mot produksjonsduo

Dei to nissane i Stargate får stadig meir skryt og merksemd i norske og internasjonale medium, sist i the New York Times. Og om nokon i utlandet skriv om nokon som er norske, må sjølvsagt norske aviser skrive om at utenlandske aviser har skrive om nokon norske. Heldigvis skriv ikkje utanlandske aviser om at norske aviser skriv om det som står om norske folk i utanlandske aviser. Det hadde vore litt av ein "downward spiral."
Poenget mitt her er likevel noko anna, nemleg å påpeike det som blir negert hjå alle som skriv om Stargate: dei syg! Vel og bra at dei har nummer 1-låta i junaiten, og vel og bra at dei er beskjedne sjølv om dei har suksess og masse pengar, men kva med musikken? Jau, musikken som Stargate produserar for norske og, i stadig større grad, amerikanske artistar er heilt usannsynleg grønjævleg. Straumlinjeforma, tannlaus, keisam, vassen, slapp, kommers, klisjéfylt, sentimental, uoriginal, forutsigbar, A4, P4, ufysleg og provoserande konform dritmusikk, med ditto produksjon. P. T. Barnum sitt udøyande sitat får avslutte rasinga: "No one has ever lost money from underestimating his audience." I følge Wikipedia sa han aldri "There's a sucker born every minute," som det ofte blir påstått, men den hadde høvd godt her også.

2007-05-03T17:45:00.000+02:00

S skriv og skriv og skriv

...og er no ferdig med det han for seg sjølv har kalt "nest siste revidering." No gjenstår det berre at herr rettleiar ser på sakene, så er det tid for "siste revidering," dernest gjenstår berre småplukk før eg kan sende ei ferdig masteroppgåve til trykkeriet! I det ho går i trykken, går eg på fest. Jejeje! Synd at eg er så blakk at eg må drikke vatn på den festen, medan siste studielånet (nokon gong! Herregud!) og løna går til å trykke ei lefse på 98 sider i fargar. Men det kunne vore verre. Eg kunne til dømes ha vore enda lågare, eller hatt vannhode.

2007-04-30T14:45:00.001+02:00

S skriv og skriv

Men ikkje her.

2007-04-12T13:57:00.000+02:00

S likar faktisk teknologi

Eg er ein skikkelig ludditt, dvs. eg hatar eigentleg ikkje teknologiske nyvinningar, men eg har litt vanskeleg for å ta dei i bruk. Eg har til dømes ikkje ein iPod eller annan type MP3-spelar. Eg tykkjer CD er mykje bedre, for eg likar å lese det som står i coveret og det er bedre lyd & slikt noko. Og det er mange andre ting som eg ikkje orkar tenkje på å setje meg inn i, slik som MySpace, og FaceBook og alt slik noko. No har eg ein blogg og det får halde, tykkjer eg.* Men det er ein ny ting eg har skaffa meg (eg har faktisk fått han i bursdagsgåve) som eg set pris på: den ordinære, og slett ikkje heilt nye lenger oppfinninga flatskjerm til PC. Eg henta han i posten for eit par dagar sidan og kunne bære han med meg heim med ei hand. Fantastisk! Dessutan brukar han mindre straum og tek opp mykje mindre plass enn den gamle skjermen. Viva flatskjerm!

*Eg trur kanskje dette eigentleg har med å gjere at eg hatar å lære nye ting, generellt. Eg brukte til dømes lengre tid enn alle andre på å lære meg å svømme og sykle, og eg kjem nok aldri til å ta lappen. Men bil er usunt for planeten, så det så.

S dreit seg ut

Tirsdag var første dag med seriøst arbeid etter påske. Eg tenkte derfor at det var lurt å bruke heile dagen på å flikke på ein gamal versjon av kapittel èin av Masteroppgåva mi. Men dèt var det jo ikkje.

2007-03-13T17:56:00.000+01:00

S presenterar:

Ein metafor om USA.

S rasar mot innlegget under

Eg skulle haldt meg for god til å skrive om det same som alle avisene gjer. Hjernevasking.

2007-03-13T12:17:00.000+01:00

S rasar mot sin eigen svake vilje

Eg hadde bestemt meg for å overvinne nysgjerrigheita, og ikkje prøve å finne ut av kven denne kunstnaren anklagde for valdtekt, på Petre hin dagen. Men nettavisene peika ganske tydleg mot kor eg kunne finne det ut, og eg var svak. Grunnen til at eg ikkje ville vite det er at eg ikkje likar den Yssen-aktige måten Aulie gjekk fram på. Ok, kanskje hadde Y rett i at V var slem (verkar sannsynleg), og kanskje er det sant at Aulie blei dopa ned for fjorten år sidan (det kan vi ikkje vite), men kva blir det neste? Folk kan ikkje drive og gå til media i staden for til purken når det er noko dei er misnøgde med. Men, men: eg kunne latt vere å finne ut av det, og no er det for seint.

2007-03-05T15:37:00.000+01:00

S blir lun

Frå no av skal eg berre skrive vestlands-underfundige og vagt ironiske og tvitydige postar, med glimt i auget og tunga i kinnet. Som denne.
Glimt, glimt, tung, tung.

2007-02-26T17:51:00.000+01:00

S rasar mot hønsehovud, og dei som skriv om ho, bortsett frå seg sjølv då, sjølvsagt.

Vendela K. Etter at den sytete, blærete, talentlause, rike, rasistiske, snobbete svensk-amerikanske møkkasabben av ei modellberte blir ålment kjend som all dei tinga eg nett har lista opp; etter dette blir ho "media-yndling". Her sit ein og kjedar seg og sørfar litt, og så dukkar ho pinadø opp på alle nettavisene: "Dette er Vendelas favoritt blant Oscar-kjolene", osb. Det er faen hakke meg ikkje klokt. Ho har "truga" med å flytte frå landet innan ti år. Good riddance er ikkje heilt dekkjande for det eg føler om den saka. Hurpe.

Dette er sjølvsagt berre eit utslag av Norsk Jante-tenkjing og misunning. Jepp, jepp. M-hm.

2007-02-14T13:08:00.000+01:00

S har kjøpt ei plate

2 x 2, skifer. Neida. Det er ein CD med Klaxons. Bra greier - energisk, catchy, koko tekstar (på ein bra måte), bråkete, tøft produsert og original sound. Eg blir sikkert rimleg fort lei av dei, men det er stileg enn so lenge. Dei har blitt knytta til NME sitt "New Rave"-omgrep, men det har nok meir med image enn musikk å gjere.

2007-02-08T16:42:00.000+01:00

S frådar

...av glede. I følge Wikipedia er det god sjanse for at HBO skal lage TV-serie av Preacher. "Kvart nummer av teikneserien blir ei ein times episode." Sjå her, nedst på sida. Om dette blir berre i nærleiken av så bra som det kan bli, så blir det veldig bra indeed. Eg kryssar fingrar, tær og testiklar (vondt, men verdt det) for at dette går bra.

2007-02-08T14:03:00.000+01:00

S undrar seg over engelsk politikk

For noko sidan las eg ei utgåve av The Times. Eg har lese alt for lite engelske aviser, skjønte eg fort, her var det mykje som var rart. Den journalistiske tonen både i kronikkar og nyhendesaker var veldig framand - mykje psykoanalysering og subjektiv synsing i kvar einaste sak. Dessutan var sjølve sakene veldig framandarta. Det var til dømes ei sak om ein arvetvist - var den avdøde ved sine fulle fem då han skreiv testamentet eller ikkje. Eigentleg ikkje så ulikt noko som kunne stått i ei norsk avis, bortsett frå at denne saka var spekka med informasjon om adelstitlar, gods, eigedomar og familitre som kunne sporast attende til avgåtte engelske kongerekker. Absolutt ein type krydder som vi manglar i den norske offentlegheita.
Og så var det ei sak om eit "supercasino" som skulle byggjast i Manchester. Politikarane hadde valgt Manchester framfor Blackpool, noko som tydde at Blackpool kom til å gå i hundane, medan Manchester kunne sjå fram til ein ny vår som blomstrande forretningsby, med tusenvis av nye arbeidsplassar og tilskudd av tilreisande og pengar. Kun ein prest og nokre smale antigamblingspressgrupper hadde noko kritisk å kome med, og dei blei gitt relativt liten plass i framstillinga. At noko slikt skulle kunne skje i Noreg er jo, som det skjøner, heilt utenkjeleg, i.o.m. at det er brei konsensus både politisk og folkeleg om at gambling og speleautomatar er noko herk. Dvs. online poker er visst greitt. Eg siterer Tony Soprano: "degenerate fucking gamblers"

2007-02-07T16:12:00.000+01:00

S gler seg til å lese ei bok han nett fekk i posten

http://www.darkhorse.com/profile/profile.php?sku=14-389 Endeleg! No er det nesten eit år sidan førre bok kom, så det var på tide. Og neste bok kjem alt i juni! Fryd ligg og ventar på meg, med skarpe sverd!

2007-02-07T15:14:00.000+01:00

S peikar

og seier "Sjå! Han har jo ingen klede på!"
"Han" dvs. "keisaren" er i dette høvet ein av dei største hypane eg kan hugse å ha sett i norsk musikkbransje. Avisene elskar dei, musikkbransjen (Spellemann) elskar dei, utlandet elskar dei, trendnissane elskar dei, osb. Eg snakkar om Kristiansundsbandet 120 Days. Veldig oppskrytt. Eg har eigentleg ikkje lyst til å slakte dei, eg tykkjer t.d. at dei syng tøft, og eg likar i alle fall i prinsippet mange ting ved korleis dei set saman lydbiletet (mykje synth og trommemaskin), blandinga av organiske og maskinelle lydar, og nokon andre ting. Men alt i alt så har dei ei rekkje med enorme problem, som gjer at dei i mine øyre kjem langt dårlegare ut av det enn kva den samla musikkpressa synst å meine. For det første så har dei ingen skikkelege låtar. Eg veit at dette ikkje er noko ordinært pop-band, at spora heller må lyttast på som lange, hypnotiske grooves og jammar, heller enn fikse pop-fixes. Det er vel og bra, det, men det funkar ikkje: det er rett og slett drit forbanna kjedelig. Oppbyggjinga av sangane verkar å vere meir eller mindre tilfeldig. Det er ingen høgdepunkt, ingen smarte arrangement, ingenting som gjer at ein spissar øyrene - dynamikken er slapp eller heilt vekk. Kvar gong ein anar at det er i ferd med å byggje seg opp til noko som kan bli tøft, så går futten ut av låta og dei tar han heilt nedpå att.
I tillegg så er produksjonen enormt flat. Det er sanneleg lag på lag med lyd, og det er klart og "tydleg" produsert, men samstundes er alt dynka i så mykje klang og phaser at det heile blir ein inkjesigandes graut av lyd, og dei forskjellige laga er ikkje istand til å utfylle eller kontrapunktere kvarandre. Ein kunne rett og slett ha strippa vekk opptil fleire spor med svisjy-svosjy synth og vocoder og kome mykje bedre ut av det (Det meir minimalistiske lydbiletet dei hadde som The Beautiful People kledde dei mykje bedre).

Dessutan er ikkje dette det spor originalt. Då eg høyrte plata tenkte eg umiddelbart på New Order og andre liknande 80-talsband; både produksjonen, basslinjene og akkordskifta (i den grad der er nokon) likna. Ta ein middels New Order-låt, kutt vekk nokon av dei grellaste 80-lydane, erstatt vokalisten med ein litt bedre ein, fjern alt som er catchy, tvær det heile ut til ein ti minutt lang og hendingslaus remix, og du har ein standard 120 Days-song. Ikkje er det noko dansbart heller. Rytmespora er alt alt for mekaniske og ordinære. No er eg kanskje litt stygg med dei - i grunnen likar eg slik musikk langt bedre enn mykje anna som går på radioen og eg likar at dei ikkje går vers-refreng-vers-refreng-middle eight-refreng-refreng-slutt. Det er berre så enorm avstand mellom det som blir sagt om dei og korleis dei faktisk høyrest ut. Ein kan mistenkje både den eine og den andre musikkjournalisten for å ha kasta seg på ein hype utan å tørre å ha eigne meiningar. Kort sagt: 120 Days er veldig oppskrytte, men ikkje heilt ræva. Det er dog mogleg at dei er bra live - eg mistenkjer det.

2007-01-30T11:18:00.000+01:00

S søker likesinna

Dette er noko av det beste eg har høyrt. Sjølv har eg tenkt denne tanken i mange år. Kvifor ikkje gjere det same i Noreg? Eg er med!

2007-01-29T14:56:00.000+01:00

S rasar mot debatt

(først må eg opplyse om at den følgande posten nok hadde vore noko bedre om eg hadde hatt Morgenbladet i hende. Men det har eg ikkje, ei heller abo-koden som ein treng for å lese MB online)
Som innleiing vil eg dra fram ein gamal kjepphest: "saklighet". På Arne Næss sin 95-årsdag, sist laurdag, var det ein professor i salen som beklaga at Næss sitt "livsverk", forbredande prøver, var blitt "rasert", bl. a. av Kvalitetsreformen. Eg er så heldig at eg har tatt gamaldags ex.phil. her på UiB. Dvs. eg var så heldig at eg strauk første gongen og berre så vidt sto den andre (og eg driv og studerer enda, jaja). På den tid var strykprosenten høg, og eg, for min del, var meir oppteken av min nye fridom, drikking, drikking og soving. Samt drikking. Likevel fekk eg med meg delen om saklighet i Arne Næss si "Noen elementære logiske emner" - og akkurat desse punkta gjorde eit visst inntrykk på meg. Eg var ikkje spesielt samfunnsorientert på denne tida (drikking etc. var meir interessant), men eg hadde likevel fått med meg mange politiske debattar, og andre debattar, på TV og i aviser. "Tenk", tenkte eg med meg sjølv, "om politikarar og andre heldt seg til desse reglane." Men eg skjønte vel allereie då at det i beste fall var ønsketenking (FrP sin blotte eksistens er vel nok til å forpurre dette). Det som er verre, og som eg har irritert meg over i mange år no, er at professorar og andre universitets- og høgskulefolk er like galne som politikarane. Dette har dradd ned nivået på mange diskusjonar og meiningsutvekslingar i t.d. Morgenbladet.
Og så til poenget, eller poenga:
1. Elster-debatten, som etter mitt syn er ein relativt (men ikkje enormt) viktig debatt, har blitt skitna til av personangrep (usakleg), som til dømes å stille spørsmål ved meiningsmotstandarane sine akademiske ferdigheitar på generelt grunnlag og med tvilsamt belegg, og stråmannsargument (usakleg), som "han meiner det og det, og det er feil". Nokre siterer nærmast motstandarane sine argument med hermestemme og trur at det i seg sjølv er god argumentasjon. Tonen jamnt over har dessutan bere preg av å vere temmeleg fiendtleg.
2. Denne debatten har oppstått på eit relativt tullete og feilslått grunnlag. Poststrukturalistiske tilnærmingsmåtar og metodologi er i første rekkje reiskapar for humaniora, på same måte som naturvitskapleg metodikk høyrer heime i naturvitskapen. Eg innser at samfunnsforskinga (som er det Elster driv med) kanskje ligg ein stad midt i mellom, men det burde etter mitt skjønn borge for eit symbiotisk syn på tilhøva, heller enn ein slik isfront.
Det er klart at dekonstruksjon (for å ta eit sentralt eksempel) er ubrukleg som metode for å analysere resultat av fenomen som kan oppstå i ein partikkelaksellerator, men anvendt på ein skriven (litterær) forskingsrapport, kan det vere ein nyttig teknikk for å avsløre ideologiske skeivskapar eller språkbruk som freistar å gjere forskingsresultata viktigare enn dei kanskje er. På same tid burde det vere rimlig opplagt at det er meiningslaust å prøve å seie noko fornuftig om ei diktsamling ved hjelp av objektive størrelsar og skjematisk, naturvitskapleg metodikk.
Elster, som uten tvil har halde seg litt for langt unna debatten, savnar presisjon i poststrukturalistiske tilnærmingar til samfunnsvitskapen. Det blir for abstrakt for han. No har ikkje eg lese ein tøddel av Elster (eg driv trass alt med engelsk litteratur - kvifor skulle eg trenge å vite noko om samfunnet?), men eg må verkleg innrømme at eg blir skeptisk til ei slik avvising av det ikkje-nøyaktige og instrumentelt logiske. Det er litt den same skepsisen som eg har til beinharde ateistar. Etter mi meining snakkar vi då både om arroganse og fantasiløyse. Litt trist, eigentleg. Men, om Elster er arrogant eller ikkje har ingenting med saka å gjere, og Elster sine meiningar og forskning har dessutan etter kvart fått veldig lite med debatten å gjere. Det har utvikla seg til ein, som sagt, djupt usakleg ordkrig mellom (minst) to leirar av norske forskarar, som tydlegvis har mykje hat på lager. Kvifor kan ikkje alle vere venar? Eg er sikker på at det hadde vore mykje meir fruktbart om folk diskuterte i staden for å krangle, samarbeidde i staden for å motarbeide kvarandre, og dessutan kunne innsjå kor tåpleg det heile er - kor lite som eigentleg står på spel.

2007-01-25T16:02:00.000+01:00

S driv med gründerverksemd

Vi treng eit alternativ til Spellemannsprisen - ein anti-spellemann, der dei verste artistane får høyre kor dårlege dei er. Eg trur eg vil halde fram tradisjonen med å dele ut pappkoppar frå kantina (in absentia, får ein tru) som premie, sidan dei er lette å få tak i, dekorative og nyttige.
Nokon vil kanskje hevde at "negativ merksemd retta mot diverse artistar" er ei litt oppbrukt greie i denne bloggen, men no blir det organisert. Kategoriar er tingen.

Pappkaffikrusprisen 2007
No er det opp til folket å kome med forslag til:

Verste norske låt

Verste norske artist

Verste norske gruppe/band/orkester

Verste utanlandske artist

Verste utanlandske gruppe/band/orkester

Verste låt uansett opphavsland

Mest evneveike og patetiske "pop"-person/hending/avgjerd

Det blir ikkje anledning til å stemme. Juryen (eg) har siste ordet. Men nominèr til de blir blå i trynet. De kan nominere folk og lyd frå om lag byrjinga av 2006 fram til no. Om det blir vanskeleg med så mange kategoriar kan vi slå saman artist og gruppe/band/orkester.

Eg har sjølvsagt tenkt å nominere nokon sjølv. Shakira og Wyclef sin "Hips don't Lie" ligg an til å ta storeslem, allereie før nominasjonane har kome i gang.

2007-01-24T12:40:00.000+01:00

S rasar mot Tom Cruise-tus*

I følge tre kjipe tabloidar (The Sun, Ekstrabladet og BT) har Scientologikyrkja utpeikt Tom "Crazy as a snake's armpit" Cruise til den nye Messias.
Fint. Nokon bør spikre opp den gnomen så fort som råd.

* Orsak. Eg vil visst gjerne ha jobb i ein tabloid, eg.

2007-01-19T12:34:00.000+01:00

S er sjølvoppteken

Kva gjer ein når ein kjedar seg? Jau: Wiki.
Her er det nokon fine utdrag frå biografiane til folk som har bursdag same dag som meg. Planen er å nytte denne informasjonen til å lage meg eit litterært alter ego - samansett av trekk ved og handlingar gjort av desse folka. Eller kanskje ikkje.

Natasha Lyonne (ukjent Amerik. skodesp.)
"In December 2004, Lyonne was arrested after verbally threatening her neighbor, breaking a mirror in the neighbor's apartment, and threatening to sexually molest the neighbor's dog. She spent a night in jail before being arraigned on charges of criminal mischief, harassment, and trespassing. The details of this incident did not become publically known until two years later."

Caracalla (Romersk keisar)
"He is generally considered among the most brutal and murderous of Roman emperors."
"Caracalla had effectively become a military dictator, and was consequently very unpopular except with the soldiers. Ironically while travelling from Edessa to begin a war with Parthia, he was assassinated while urinating at a roadside near Harran on April 8, 217 by Julius Martialis, an officer in the imperial bodyguard. Herodian says that Martialis' brother had been executed a few days earlier by Caracalla on an unproven charge; Cassius Dio, on the other hand, says that Martialis was resentful at not being promoted to the rank of centurion. The escort of the emperor gave him privacy to relieve himself, and Martialis ran forward and killed Caracalla with a single sword stroke. He immediately fled on horseback, but was killed by a bodyguard archer. Caracalla was succeeded by the Praetorian Prefect of the Guard, Macrinus who almost certainly was part of the conspiracy against the emperor."

Kelso (hest)
"Kelso competed on fourteen tracks, won in six states, smashed any amount of records, won an unprecedented number of awards, and eventually became as beloved a horse as any who ever lived."

Anthony Perkins (kjent Amerik. skodesp.)
"One day before the ninth anniversary of his death, his widow, Berry Berenson, was killed on American Airlines Flight 11, the flight that was hijacked by terrorists and crashed into the North Tower of the World Trade Center during the September 11, 2001 Terrorist Attacks."

Hugh Masakela (musikar)
"In 2004, he released his autobiography, Grazin' in The Grass: The Musical Journey of Hugh Masekela, which thoughtfully details his struggles against apartheid in his homeland, as well as his personal struggles against alcohol addiction from the late 1970s through to the 1990s."

Robert Downey Jr. (også kjent Amerik. skodesp.)
"On June 23, 1996, Downey Jr. was arrested for driving drunk and being in possession of black tar heroin, crack, cocaine and an unloaded .357 Magnum revolver. On November 6, Malibu Municipal Judge Lawrence Mira sentenced Downey to three years probation for weapons and drugs charges. However, just over one year later, on December 8, 1997, Judge Mira sentenced Downey to six months in jail for violating parole. Eighteen months later, Downey returned to Corcoran State Prison to serve a three-year sentence for a parole violation again on July 16, 1999."
"Downey practices Wing Chun Kung Fu, which he has credited with helping him beat his addiction."

Dette må jo bli suksess. Ein samansett og truverdig alternativ identitet. Beste namneforslag vinn ein tom pappkopp frå kantina. Den er forresten ikkje heilt tom - det er litt størkna kaffirestar i botnen.

2007-01-19T11:41:00.000+01:00

S rasar mot telefonselgarar

Det er noko eg har hatt lyst til lenge, og eg blei ekstra opphissa (ja, opphissa) då eg såg denne. Eg høyrte den faktisk først, på Petremorgen, og trudde det var ein spøk, men eg kan faktisk hugse å ha blitt utsett for nesten like galne folk sjølv. Som til dømes ho som prøvde å selje meg eit blåbærekstrakt (Heilt gratis! Ingen hake! jo... vent litt... kr. 45.- i porto... (første skuddet er vel alltid gratis)) og ho frå Mr. Music (Jeg er heeelt sikker på at vi har noe du liker. Hva med Dansebandsamleren? Country & Western-samleren? Drit kjedlig softrock-samleren? Dance & Trance? Osb. Osb.). Nei, nei, nei.
Og den forbanna Sjømannskirken. EIN gong sa eg ja til å støtte dei, og etter det har oppringingane, frå alle slags seljarar, berre auka. Dei har nok merka meg av i eit register: "easy".
Men, dei har gjort ein tabbe. I det siste har dei fått seg eit system som automatisk ringer opp folk frå ei liste, slik at datamaskinar ringer, først til meg, og når den oppnår kontakt, til seljaren. Så når eg tar telefonen høyrer eg først ingenting, så eit lite pip, og deretter ein seljar som seier noko slikt som "Hei!" (ser på skjermen) "Snakker jeg med Svein Arvesen?" Ikkje kødd. Han sa faktisk det. Dei av dykk som veit kva eg heiter skjøner at denne karen var ganske langt utpå jordet. I alle fall: dette pipet gjer at eg straks skjøner kva som står på (eg er nemleg så nysgjerrig at eg ofte tar telefonen trass i at eg ser at nummeret er ukjent). Då er det fleire ting eg kan gjere:
1) Legge på umiddelbart. Dette er vel eigentleg det greiaste.
2) Vere heilt stille. Det gjer ingenting om TV eller radio står på, eller om seljaren kan høyre at eg pustar. Dei blir VELDIG usikre når eg gjer dette. Ein fyr ringte opp att og fekk same behandling to gonger på rad, korpå han sukka tungt og la på. Då kjende eg meg tøff. Det er fint om ein først seier "hallo", slik at seljaren skjøner at det ikkje er noko gale med telefonen, snarare med heile situasjonen.
3) (og dette har eg prøvd av di eg har lest om det) La seljaren tru ei stund at han/ho kan få meg på kroken, for likevel å seie nei til slutt. Dette er faktisk litt slitsomt, og eg kan ikkje anbefale det. Ein gong diskuterte eg lenge og uvel med ei som prøvde å prakke på meg eit BA-abo, med hjelp av diverse elendige gulrøter, som rabatt på stand-up og revyforestillingar eg ikkje ville gått på, og rabatt på butikkar eg aldri handlar på.
4) Seie noko obskønt eller forurolegande. Som til dømes: "Bra at du ringte... Eg er kåt... Kva har du på deg?", "Bra at du ringte... eg lurer på å ta livet av meg... eg veit ikkje kva eg skal gjere...", synge "Gratulerer med dagen" høgt og gledesstrålande, bable og truge med drap på gebrokkent dansk ("do fogeh ige me mai Franke"), eller kviskre hest: "Dick Laurent is dead". Telefonsangen til Knu&Lu hadde vel vore eit kjekt alternativ. Diverre er eg ikkje ond/tøff nok til å gjere nokon av desse tinga.
5) Takke høfleg nei, og legge på før eg har høyrt kva vedkommande vil (etter å ha skjønt, grunna "pip" eller tonefall at det er snakk om ein seljar). Dette er vel det som skjer oftast.
6) Dette har eg gjort ein gong: "Hei snakker jeg med X?" "-Neeeei, du har nok fått feil nummer" "-Å?" (veldig forvirra) "men det står... øhh... vel... hadet bra." To minutt seinare ringer han opp att. Same procedure, bortsett frå at eg skifta dialekt. Det kjennest som ein liten triumf- i det elles ganske lite actionfylte livet mitt - når seljaren må legge på først.

Men eigentleg burde eg vel reservere meg. Kanskje eg eigentleg tykkjer at det er litt kjekt å bli oppringt, til dømes klokka ni om kvelden? Nei, det gjer eg ikkje, når eg tenkjer meg om. Eg skal ta å sjå om eg finn ut korleis ein gjer det. Eg kjem uansett aldri til å samle meg nok mot til å gjere nokon av tinga eg foreslår i alternativ 4).
Er det ikkje noko med Brønnøysundregisteret? Here goes...

2007-01-09T12:47:00.000+01:00

S rasar mot tull

Ungdomsbladet Spirit, som eg hugsar at eg las på VGS*, er solgt av NRK til Danske Chili Group. "Chili Group utgir en rekke ungdomsmagasiner i Danmark, og håper nå å oppnå synergier ved gå sterkt inn også i det norske markedet" kan ein lese i Dagbladet. Hm. Eg trudde faktisk eg nesten visste kva "synergi" tydde, men eg har tydlegvis teke feil. Derfor har eg sjekka det opp og funne ut at det tyder som følger:
"SYNERGI (s.) Ekstatisk følelse, eufori. Oppnåelig kun for mennesker med BA i Økonomi eller tilsvarende. Sies å være orgasmelignende. S. er av mytisk opphav og flere mener at tilstanden er oppdiktet eller i det minste uoppnåelig. Jf. Coaching."

*Eg blir framleis sur når eg tenkjer på platemeldingane til TT i det bladet. For ein idiot.

2006-12-28T23:29:00.000+01:00

Artig:

http://www.bbc.co.uk/science/humanbody/sex/add_user.shtml

(og nei, den har ingenting med "sex" som i rumpy-pumpy, onka-onka å gjere - snarare "sex" som i "kjønn" eller liknande. Judith Butler har tatt testen - heilt sant!*)

* "sant" som i "ikkje sant", ev. "blank løgn"

2006-12-20T15:21:00.000+01:00

God jul!

2006-12-06T14:59:00.000+01:00

S prøver seg som naturvitskapsmann

Eg har ein teori som eg har utvikla og sampla empiri på i mange år. Den har med klimaendringar å gjere. Stadig får vi høyre om tempraturar som ikkje stemmer overens med årstida, osb, osb. Kan det vere av di sjølve årstidene ikkje stemmer? Etter mi meining har vinteren dei siste åra vart frå januar til april. Sommaren i år kom seint i gang, men held på langt ut i september. Og no er det framleis haust i desember. Kvifor? Jau, fordi årstidene har flytta seg. Eg blir ikkje overraska om ein eller anna astronom finn ut at "jau, jorda sine røyrsler har endra seg, den bikkar no over to-tre månader seinare enn kva den gjorde for femti år sida", eller noko slikt.

Spørsmålet er om dette då eventuelt er ein lettelse for klima-nervøse jordbuarar. Kanskje ikkje.

2006-12-05T12:41:00.000+01:00

S lurer på kva klasse han tilhøyrer

I det siste er det opptil fleire eksemplar av arten "skråsikker sosiolog" som har sagt kva dei meiner om klasseinndelinga i Noreg (døme). Grovt sett kan vi dele det opp slik: På den eine sida, ein elite som jobbar med kultur, kjem frå pengesterke heimar og stemmer SV. Dette er "den skjulte/nye overklassen". På den andre sida har vi FrP-segmentet. DNA blir kanskje så vidt nemnt, eg hugsar ikkje. Den nye overklassen tykkjer synd i dei fattige og vil belære dei (i alle fall kulturelt) og snakke for dei, får vi høyre. FrP-gjengen, på si side, har ikkje tid til kultur, men jobbar heile døgeret for verdiskaping, mat på bordet, osb. Det er to ulike sett med "verdiar" som står mot kvarandre, visstnok.

Men kva med meg, då? Eg, og svært mange som eg kjenner, høver veldig dårleg inn i dette biletet. Sjølvsagt er det ikkje overraskande at slike analysar har unntak og avvik, men eg tykkjer likevel det er verdt å rase litt om dette. For det første: eg driv og skriv ein Master i Engelsk litteratur, om teikneseriar. Det ser ut til at eg blir nøydd til å jobbe med kultur, om eg skal få meg ein jobb som høver med utdanninga mi. Men eg er jo heilt føkkings blakk. Eg lever på eit kjempestort lån, eg kjem frå ein heilt ordinær (DNA-stemmande), og då eg var barn, relativt fattig familie, og eg har kanskje ikkje verdas beste jobbutsikter - det er med andre ord godt mogleg at eg kjem til å halde fram med å vere fattig (dessutan har eg ein deltidsjobb i helse og omsorg. Eg er proletar så det held). Og, ja, eg stemmer SV. Meir av ideologiske enn praktiske grunnar; i kvardagspolitikken ser ein jo lite av den antatte ideologien. Og eg tykkjer FrP-segmentet har dårleg smak. Men det er ikkje berre smak og kultursyn det handlar om. Eg tykkjer at mange innanfor den gjengen (som er ein stadig større del av folketalet) har dårlege verdiar - ein antisolidarisk tankegang og fokus på pengar. Ikkje berre i form av personleg vinning, men pengar som ein styrande og heilag fetisj på samfunnsplan. Og nei, eg er ikkje Marxist. Denne tankemåten er etter mitt syn del av eit større bilete, der kulturen er ein del av det heile. For kva er eigentleg kultur? For mange, og då spesielt dei mest typiske medlemmane av "den skjulte overklassen" (eg tvilar ikkje på at den finst, eg tykkjer berre det er ei dustete avsporing å fokusere særleg mykje på den - det som plagar sosiologane er at blå folk stemmer raudt, trur eg), er kultur ofte ein elitistisk "samtale". Samtidskunst innanfor skulptur og malekunst skal kommenterast, namn skal droppast, og andsverk skal kjøpast og seljast. Men dette er gamle og ganske uproblematiske (skjønt litt kvalmande) mekanismar. Ikkje noko å snakke om.

Kultur slik eg ser det, derimot, er noko ganske anna. Eg skal ikkje snakke for mykje om kva kultur "er", for eg har ikkje så veldig kontroversielle synspunkt der (film, bøker, teikneseriar, teater, det vanlege - bortsett frå sport. Sport er sport.). Men kva kulturen inneheld, jau det er ei anna sak. Etter mitt skjønn er kultur del av ei form for folkeopplysing. Ein gong i tida blei folkeopplysing sett på som eit udelt gode - i dag er det arrogant og nedlatande å ville at folk skal vere danna og utdanna, sjølv om alle veit at samfunn med høgt utdanningsnivå jamnt over ligg mykje bedre an enn samfunn med lågt utdanningsnivå. No er det slik at ein er ferdig å lære og tenkje i det ein er i stand til å tene pengar.

"Og nåde den sølvskei-i-munnen-kommunistjævel som prøver å fortelje meg at eg kan og bør lære noko av det eg ser på TV eller i bøker (men eg les ikkje bøker) eller på kino (men kino er så dyrt) eller ser på teater (teater! Ha, ha!) eller i tidsskrift (meiner du Se&Hør?), aviser (VG), osb. Nei, alt eg treng vite lærer eg av å sjå på 'Deal eller No Deal' på sjefolainen-kanalen TV2. DER har vi eit program med gode verdiar: gambling, spenning, babes, roping, og, i botnen av det heile, pengar. My favourite!"

I det heile teke kjenner eg meg ikkje som medlem av nokon overklasse, men som ein av svært få i ein vonlaus kamp* mot ein kvelande kompakt majoritet av idiotar.

*Kamp og kamp, fru Blom. Eg bloggar litt, av og til.

2006-11-27T11:28:00.000+01:00

S kneggar

Denne er ikkje heilt splitter ny, men eg tykte om nokon av formuleringane, såpass mykje at eg måtte lenkje. Eg var mykje i butikken til skribenten då eg var i marinen i Tromsø. Det er den minste, men heilt klart beste platebutikken, eller kva som helst slags butikk eigentleg, eg nokon gong har vore i. To hus bortanfor låg (og ligg framleis, så vidt eg veit) Blå Rock, ein Garage-aktig pub, som serverte dei beste hamburgerane og dei aller beste råsteikte potetene eg nokon gong har smakt. Tromsø var ikkje nordens Paris for meg, men nordens New York. OK, det er kanskje å overdrive, men det er vel 'Paris' også!

S rasar mot plagiat

Eragon ser ut som ei blanding av 'Arry Pottah og Kringlenes Herre. Kynisk? -Kynisk.

2006-11-24T14:09:00.000+01:00

S teier

Her kunne eg sagt noko om Poputotinon og gamle KOK.GOG.BOB, mord og løgn, men eg tør faen ikkje. Rorusossoslolulolanondod har nemleg lov (i følge seg sjølv) til å ta kverken på fiendar av staten, same kven og kor dei er.

2006-11-07T16:22:00.000+01:00

S rasar mot ting han ikkje forstår

I filmen Trainspotting er det ei fantastisk scene der Renton (Ewan Mcgregor) dykker ned i eit (jævleg utsjåande) toalett for å finne opium-stikkpillane han kom i skade for å skite ut litt tidlegare. Etter ei magisk-ekkel-realistisk undervasscene kjem han opp att med stikkpillane mens han utbry, triumferande, "it's a fuckin' dancer!"
Kva i all verden tyder det? Eg har leita over heile forbanna internett, film-fansider, Wikipedia, rhyming- og anna slang-ordbøker, Google, osb., men eg finn ingenting. I eit manuskript som eg fann ein stad mangla til og med den replikken! Har eg drøymt den? Ecccchhhhh!

Kan nokon hjelpe meg?

Please?

2006-11-07T12:29:00.000+01:00

S gratulerar

The Foggy Few med å ha laga julelåt med eit fryktleg ordspel!

2006-11-01T12:31:00.000+01:00

S tykkjer synd om kjent Norsk band

a-ha har motteke prisen Q Inspiration Award, frå det Engelske musikkmagasinet Q. Dette høyrest kanksje vel og bra ut, men det viser seg at Oasis vann Best Act in the World Today-prisen under same arrangement. Dette vil med andre ord seie at å motta ein pris frå Q Magazine er som å få eit slag i andletet. Å seie at Oasis er verdas beste band no (eller nokon gong ever), er bort i mot så urimeleg ein påstand som eg kan tenkje meg. Akk.

2006-10-24T11:52:00.000+02:00

S skal utruleg nok på BIFF

Eg har tidlegare skrive om kor utruleg vanskleg det er å kome seg på denne filmfestivalen, trass i alle gode von. Men no har eg faktisk klart å kjøpe billettar og skal avgarde klokka 16.25 for å sjå "A Scanner Darkly." Sjølvsagt måtte eg velge ein dystopisk sci-fi animasjonsfilm, i staden for noko 'matnyttig,' som til dømes ein dokumentar om miljøevern el. l. Dokumentar er best på TV.

2006-10-21T22:02:00.000+02:00

S rasar mot gamle innlegg, men gler seg over gamle kommentarar

Sist eg dreiv og kika i arkiva var alle kommentarane vekke. Dette har no vist seg å vere ein forbigåande tilstand, for dei har kome attende, "hei, hei."
Det er snodig korleis mange av dei tinga eg i si tid tykte var godt skrive viser seg å vere crap, medan manga andre ting var overraskande kjekke. Men mest kjekt er det å mimre. Eg ser på to år gamle postar og hugsar dei som om dei var skrivne i går. Og alt handlar mest om det same.

2006-10-16T13:23:00.000+02:00

S rasar mot inkonsekvente magasinredaktørar

To ting: for det første påstår Mr. Hairpiece at "Det er et paradoks at det skal være lov til å gjøre omtrent hva som helst mot kristendommen, mens man ikke tåler noe som helst når det gjelder islam." Eg er heilt einig. No må det bli slutt på all denne muslimhetsen mot kristendommen. Det går ikkje ein dag utan at ein ser muslimske magasinredaktørar kritisere kristendommen i media. Er det ikkje kvinnesynet, homosynet, dei valdelege aspekta, abortsynet eller misjoneringa, så er det tusen andre ting dei der muslimane støtt må klage på. No må dei halde fred!
For det andre tykkjer eg at det er fint at Human-Etisk Forbund kan gi ei stemme til dei hårlause. Dei parykkledde har vore undertrykte for lenge.

2006-10-11T16:05:00.000+02:00

S trudde ho hadde lagt opp for minst ti år sidan

I 1986 (om lag) var eg og familien på ferie på Sørlandet. Eg hugsar at vi såg Trine Haltvik på ei ferge eller ein båt der nede. Ho er den første "kjendisen" eg kan hugse å ha sett. Stor var difor overraskinga då eg såg dette. På dei åra eg har nytta til å vekse opp, gjere ferdig barneskulen, kome i puberten, gå på ungdomsskulen og vidaregåande, join the navy, studere grafisk design i to år, studere engelsk i sytti år, få meg ein kjærast, ta til å drikke, ja kort sagt transfomere meg frå unge til nesten tredveåring - heile denne tida har Trine Haltvik spelt handball i eliteserien. Ho må jo vere 300 år gamal!

2006-10-11T12:17:00.000+02:00

S rasar mot strafferåme

15 år for å hive ei kake på ein politikar! Eg tykkjer ikkje at kakekasting er noko særleg god form for politisk protest, og eg forstår godt at politikarar gjerne vil kunne få gå i fred utan å frykte kulinarisk terror, men ærleg talt: dette går ikkje an! Må vi slutte å kaste egg på FrP-politikarar óg, no? Eller er den trenden allereie ein saga blott? Sukk. Heldigvis fins det gode nyhende også:
Ari Behn blir slakta (skjønt, det hadde vore kjekt om han kunne overraske oss med ei god bok) og John G. Bernander går av som sjef for NRK. Kanskje vi kan få ein litt mindre reaksjonær kringkastingssjef no. Men det blir vel han sølvreven i KrF, kjenner eg verda rett.

Kake: opp til 15 år bak murane
Tomatar: eitt år per tomat som treff
Eggedosis: fire år betinga
Baccalao: dødsstraff
Ris: ris er greit
Kokt ris eller graut: deportering til Bouvètøya

2006-09-22T11:16:00.000+02:00

S rasar (men har kanskje seg sjølv å takke)

Medie-Noreg er jaggu meg litt av ein gjeng med anestesikvakksalvarar. Eg var så dum at eg gjekk innpå BA sine nettsider og der fekk eg meg ein idioti-overdose av slik vekt at eg blei sitjande og gape og grynte indignert på datasalen. Ikkje berre var der ein stor overvekt av ekstremt hjernedaude kjendissaker, men annonsane der var ekstremt fryktlege. Noko nytt (for meg) var Seher.no - som er ein Se&Hør-affilert nettstad med fokus på sex og kjendisar (så vidt eg kunne skjønne ut av annonsa). Dei reklamerte med "Feit sex" og kjærteikning av valkane til Janet Jackson.
Nok eit døme på at røynda overgår parodien.

Heldest kan eg fortelje at eg driv og skriv masteroppgåve og at det er difor eg bloggar så sjeldan. Det er i alle fall ikkje av di det er lite å rase mot.

2006-09-01T22:34:00.000+02:00

S humrar av samantreff

I følge BT varma the Rolling Stones opp før Bergenskonserten i eit telt backstage, i lag med bl. andre Helge Jordal. Altså, Helge Jordal og Mick Jagger i same rom (teltrom). Samstundes.
Tenk litt på det.

2006-08-14T13:55:00.000+02:00

S rasar atter ein gong mot dei nye

Eg sat på Kvarteret, utanfor, og las i ei bok. Stadig blei eg avbrutt av blide, klukkande, storaugde nye studentar på veg til og frå Høyden. Nokre kom i store flokkar, i helane på ein fadder, andre i mindre grupper. Etterpå gjekk eg opp på UiB og blei, som forventa, omringa av freshmen, ivrig på veg hit og dit, alltid gruppevis (ein kan kjenne att dei meir erfarne studentane på målbevisst gange, inneslutta andlet og lågare antal), alltid kvitrande. På kantina samanlikna dei prisnivået og utvalet med sine respektive vidaregåandekantiner.
Er det noko gale med meg sidan eg avskyr desse folka?
Eg kan sjølv hugse korleis det var å ta fatt på studiane. Denne kjensla av fridom og moglegheiter er for dei aller fleste, mistenkjer eg, ei once-in-a-lifetime oppleving. Er eg kanskje avundssjuk på desse nye? Nei. Det trur eg ikkje. Men likevel er det noko med den naive gleda og orienteringsfreistnadane deira som irriterar meg noko så inni hampen. Er det fordi dei tek seg inn på my turf? Kanskje. I dèt nye studentar hamnar på samlebandet i den eine enden, må nokon gamle ramle av i den andre. Eg byrjar nærme meg slutten, og eg veit ikkje kor langt ned det er, eller kva som ventar meg der. Men eg reknar nesten med at det kjem til å gå ned.
Men det er heller ikkje dette som gjer at eg plagast med dei nye studentane. Kanske det er det at dei veit så lite - kanskje eg opplever ein slags erfaringsarroganse, ein instinktiv avsky mot dei som veit mindre enn meg. Om så er tilfelle er eg ein skikkelig kjiping. Men det kan ein vel ikkje sjå vekk i frå.
Uansett så veit eg at dei i løpet av ein månad eller to er blitt såpass assimilerte at eg ikkje lenger vil legge merke til at dei er nye. Dei blir ein del av HF-massen. Alle har trass alt sett mykje yngre ut enn meg i mange år allereie, så det blir inga endring der. Dessutan skal eg vel stort sett halde meg framfor PCen heime framover, der eg skal gjere alt mogleg anna enn å skrive Masteroppgåve.

2006-08-01T15:38:00.000+02:00

S rasar mot obskure teknikalitetar i sin eigen blogg

Til høgre kan ein finne lenkjer til Estragon og Estragon sitt forum (dette er greier for Engelskstudentar på UiB, men alle er velkomne til å kike innom og melde seg på forumet, om dei har lyst). Desse lenkjene har slutta å fungere, men det er heilt umogleg å fatte kvifor. Om ein trykkjer på ei lenkje (prøv!) får ein opp ei "internal server error"-feilmelding. Dette er ekstremt snodig av tre grunnar: 1 Lenkjene pleidde å funke før; eg har ikkje endra noko i templaten som skulle tilseie at dei skulle slutte å virke. 2 Det står rett addresse i adresselina om ein klikkar på lenkja. Om ein markerer adressa og trykkjer enter kjem ein fram til der ein skal. 3 Eg har sletta adressene frå templaten og skrive dei inn på nytt, men det hadde ingen effekt.

Eg får snart tekno-vegring.

2006-07-13T14:38:00.000+02:00

S rasar mot gamle sullikar

Berre så det er sagt: The Rolling Stones er kammar. Dei som har betalt fleire tusen kroner for Koengen-billettar på svartebørsen må vere lettare psykisk utviklingshemma.

2006-07-11T09:02:00.000+02:00

S rasar mot at VM er slutt

Artig nok, sidan eg stort sett er totalt fotball-likesæl. Før VM byrja hadde eg planar om å følgje litt med på vårsesongen til Brann, sidan dei såg ut til å gjere det skarpt, men klarte ikkje heilt å engasjere meg (det blir ikkje mykje lettare no) - derfor overraska eg meg sjølv veldig då eg endte opp med å sjå i alle fall 25 kampar (av 64(?)). Det er fleire fotballkampar enn eg har sett, til saman, dei siste 4 åra.

At Israel bestemmer seg for å feire avslutninga på VM med å ta livet av fotballspelande palestinske tenåringar klarer eg ikkje å sei noko samanhangande om. Men eg kan nemne at eg såg i BA i dag at redaktøren av Israels Røst* meiner at det er Guds straff (!) at mange norske medier er kjøpt opp av utanlandske investorar. Dette av di norske journalistar er så negative til Israel. Eg lurer på kva Jahve har på lur til norske bloggarar.

*Rekk opp handa alle som har høyrt om magasinet Israels Røst! De kan få sitje fremst i klasserommet i lag med dei som hadde høyrt om Magazinet før den derre teiknegreia.

2006-07-06T15:55:00.000+02:00

S rasar mot ein bestemt type menneskje

Dette er ein sjølvrettferdig, egoistisk, småleg og negativ greie, som eg berre må rase ut: Eg hatar "stating-the-obvious-folk", slike som seier det underforståtte, det som alle tenkjer, det som alle kan resonnere seg fram til sjølve, det som øydelegg spenninga og steminga, det som tek lufta ut av ballen - dei som forklarer vitsen i hjel, dei som gir heilt unødvendige ordrar og beskjeder.
Eg veit vel at alle kan kome i skade for å gjere dette av og til, meg sjølv (for høgfrekvent) inkludert, men det er nokre som ALLTID gjer det. Toskar.

S rasar mot Israel, USA og Siv.

No er det eg som statar det obviusse. Men det må med!

2006-06-17T20:04:00.000+02:00

Ghana!

er flinke til å spele fotball.

Heldest kan eg fortelje at eg har høgtrykkspylt mykje i dag. Det var kjekt ei lita stund, men keisamt den siste timen. Eg er nemlig på Stad. Før eg reiste hit fekk eg grønt lys på emnet som eg vil skrive Masteroppgåve om, samt utdelt ein rettleiar. Det tyder at eg eigentleg burde setje i gong med å lese, skrive, tenkje, osb, osb. Men det er rart med det. Når eg er heime kjem eg inn i ein slags preakademisk/pragmatisk veremåte som ikkje er foreineleg med skrivearbeid. Eg ser på TV, èt, spelar playstation, jobbar litt (med trykk på litt), èt meir og tenkjer på ingenting.